احوال و آثار مير سيد على همدانى (با شش رساله از وي) - رياض، محمد - الصفحة ٣

فصل اول احوال او در آغاز زندگى‌

اسم و القاب‌

تذكره نويسان باتفاق كامل نام او را «على» نوشته‌اند و همين نام در آثار او هم ذكر شده و در اشعارش هم گاهى اين نام را تخلص كرده است. البته در اكثر اشعار تخلص او «علايى» ميباشد.

القاب معروف او «امير كبير» و «على ثانى» و «شاه همدان» است و معمولا به مير (امير) سيد على همدانى شهرت دارد.

توجيه القاب‌

* چون پدرش سيد شهاب الدين حاكم و امير همدان بود، شايد باين مناسبت على همدانى را هم امير ميگفتند كه مخفف آن «مير» است و بنابر مقام شامخ و ممتاز او بعدا «امير كبير» ناميده شده است. ولى معمولا سادات هم احتراما «سير» و «امير» و «ميرزا» (ميرزاده) گفته مى‌شوند[١] و باين مناسبت هم ممكن است كه على همدانى به امير كبير ملقب شده باشد.

* لقب دوم او «على ثانى» است و توجيه اين لقب در رساله «مستورات» آمده است. على همدانى در دوران مسافرتهاى خود با شيخ سعيد (يا ابو سعيد) حبشى‌[٢] ملاقات كرده بود و آن شيخ يكى از ٢٤ مشايخى است كه وى از ايشان خرقه تبرك دريافته است. شيخ ابو سعيد وقتى در رؤياى صادقه حضرت رسول ٦ را زيارت كرده و احترام گزارده است. در آن رؤيا حضرت رسول اكرم ٦ به شيخ بشارت دادند كه ملاقاتش بزودى با على همدانى اتفاق ميافتد.

[١] - دائرة المعارف آريانا، كابل، جلد ٢، صفحه ٨٩٥- ٨٩٤.

[٢] - شخصيت اين شيخ مانند شيخ ابو الرضا بابا رتن هندى عجيب و مجهول و باور نكردنى است.

ر. ك ذكر مشايخ سلسله فقر.