احوال و آثار مير سيد على همدانى (با شش رساله از وي) - رياض، محمد - الصفحة ٣٥٦ - صورت و صفت نماز
برخيزند و در وقت توجه صورت به كعبه، روى دل به كعبه حقيقى كنند و در استقبال، قبله حقيقت[١] إِنِّي ذاهِبٌ إِلى رَبِّي سَيَهْدِينِ[٢] بيابند و در «اللّه اكبر» وجود ذرات كائنات را در اشعه آفتاب كبريا محو بينند و در «سُبْحانَكَ اللَّهُمَّ» پاكى و تقديس و تنزيه خاطر كائنات را مشاهده كنند و در «لا اله غيرك» خاشاك[٣] عوارض و حوادث را بآتش غيرت بسوزند و در بسم اللّه بدايت[٤] دولت صبح عاشقان ظهور كند و در الحمد للّه سريان افضال و انعام ذات نامتناهى در ذرات وجود مكشوف گردد. كارگران كارگاه تقدير را بينند كه در زير پرده رب العالمين چگونه به تربيت جهانيان مشغولند. پس بر ساحل درياى رحمانيت[٥] شراب طهور رحمت از دست ساقى الرحمن الرحيم نوش كنند. پس موج ارادت مخموران آن شراب را در ربايد[٦] و به لجه درياى وحدت اندازد[٧] و چون وجود موهوم ايشان از ميان برخيزد و بحر ازل با بحر ابد آميزد، حقيقت ملك يوم الدين مشاهده گردد. پس سباحان حكمت، گريبان وجود ايشان را بگيرند و بساحل صحو اندازند. چون هشيار گردند: كمر بندگى «إِيَّاكَ نَعْبُدُ» بر ميان جان[٨] بندند. پس بطلب امداد توفيق و عنايت بلبل زبان و إِيَّاكَ نَسْتَعِينُ سرائيدن گيرد.
پس معراج ترقى از حضيض[٩] بشرى بسرادقات جبروت مكشوف گردد و جاذبه طبع[١٠] فضل، جان ايشان را در ربايد «اهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقِيمَ» بگويند.
پس از رفيقانى كه در مجلس عالم ارواح باهم شراب خطاب[١١] ميخورند[١٢]، ياد آرند «صِراطَ الَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ» گفته آيد[١٣] پس[١٤] محرومان مهجور و مردودان[١٥][١٦]
[١] - مم الى ربك؟ قدس و يا فاقد« سيهدين»
[٢] ( الف) سوره الصفت آيه ٩٩.
[٣] - مم خاشاك عوادث؟
[٤] - مق ندارد( دولت).
[٥] - چ روحانيت.
[٦] - در ساير نسخ ربايند بجز چ.
[٧] - ايضا اندازند.
[٨] - مم كروبيان؟
[٩] - ايا و مق و دخ: صحرا.
[١٠] - چ فقط جان.
[١١] - ايا ندارد.
[١٢] - چ طمع؟
[١٣] - مم: شراب خطا؟
[١٤] - مق و ايا ميخوردند.
[١٥] - ايضا گفتهاند.
[١٦] - مم پس مهجور و مردودان مخذول بينند.