٥- پاره‌اى از دلائل رستاخيز و قيامت و خصوصيات و ويژگيهاى آن.
٦- مواعظ و اندرزهاى گوناگون كه در لابلاى مباحث فوق آمده و به آنها روح و حيات بيشترى مى‌بخشد، مخصوصاً دعوت به استقامت در راه حق، و طريقه برخورد منطقى با دشمنان، و طرز راهنمائى آنها به آئين خداوند.
٧- سرانجام سوره را با بحث جالب و كوتاهى پيرامون «آيات آفاقى و انفسى پروردگار» و بازگشتى بر مسأله معاد پايان مى‌بخشد.
***
فضيلت تلاوت اين سوره
در حديثى از پيغمبر گرامى اسلام صلى الله عليه و آله مى‌خوانيم: مَنْ قَرَأَ حم السَّجْدَةَ أُعْطِىَ بِعَدَدِ كُلِّ حَرْفٍ مِنْها عَشْرَ حَسَناتٍ: «هر كس «حم سجده» را بخواند به تعداد هر حرفى از آن ده حسنه به او عطا مى‌شود». «١»
در حديث ديگرى از امام صادق عليه السلام آمده است: مَنْ قَرَأَ حم السَّجْدَةَ كانَتْ لَهُ نُوراً يَومَ الْقِيامَةِ مَدَّ بَصَرِهِ، وَ سُرُوراً، وَ عاشَ فِي هذِهِ الدُّنْيا مَغْبُوطاً مَحْمُوداً: «كسى كه «حم سجده» را تلاوت كند اين سوره در قيامت نورى در برابر او مى‌شود تا آنجا كه چشمش كار مى‌كند، و مايه سرور و خوشحالى او خواهد بود، و در اين دنيا نيز مقامى شايسته پيدا مى‌كند كه مايه غبطه ديگران مى‌شود». «٢»
در حديث ديگرى از «بيهقى» نقل شده، كه «خليل بن مره» مى‌گويد:
پيامبر صلى الله عليه و آله هيچ شب به خواب نمى‌رفت، مگر اين كه سوره «تبارك» و «حم سجده» را مى‌خواند. «٣»
مسلم است آيات بيداركننده اين سوره با آن همه مواعظ روشنى بخش، و آن