احوال و آثار مير سيد على همدانى (با شش رساله از وي) - رياض، محمد - الصفحة ٤٩١ - ضرورت پير طريقت
كس نداند و چنانك داروها اگرچه همه داروست مطلقا اما هر بيمارى را دارويى خاص مفيد بود و داروى ديگر او را زبان دارد همچنين انواع طاعات و عبادات اگرچه از روى طاعت همه حق است اما هر شخصى را در دفع بيمارى دل بطاعتى خاص احتياج بود و از انواع طاعاتى كه منافى حال او بود فايده نيابد بلكه زبان آن بيشتر از فايده بود و اسرار اين دقايق جز حكماء دين از انبيا و اوليا كس نداند نه بينى كه اگر شخصى را صفرا غالب شود و او خواهد كه بداروهائى كه محرق بلغم است معالجه مرض صفرائى كند هرگز شفا نيابد بلكه آن داروها سبب زيادتى ماده صفرا شود و بهلاك انجامد و ازينجا بود كه حضرت رسالت عليه افضل الصلوات با وجود جلالت ثواب قرائت قرآن فرمود كه اى بسا خواننده قرآن را كه از خواندن قرآن جز بعد و حرمان و لعنت و خسران حاصلى نبود كه:
رب تال للقرآن و القرآن يلعنه.
و از ابو سعيد خدرى رضى اللّه عنه روايتست كه رسول ٧ فرمود كه من صايم يكون صومه و بالا عليه يوم القيامة و كم من غاز يكون غزوته سلاسلا يوم القيامة و كم من متصدق يكون صدقاته و زكواته زوالا لاعماله يوم القيامة قيل يا رسول اللّه ما افسد اعمالهم قال اكل الحرام و رؤية المخلوقين فرمود كه بسا روزهدار كه روزه او برو وبال گردد روز قيامت و اى بسا غازى كه غزاى بند و زنجير وى گردد روز قيامت وى بسا صدقه دهنده كه صدقه و زكوة وى زوال عملهاى وى گردد گفتند رسول اللّه چه چيز عملهاى ايشانرا تباه كرد فرمود كه حرام خوردن و ريا يعنى نيك نامى جستن و از خلق چشم ستايش داشتن.
[ضرورت پير طريقت]
اى عزيز چون در آثار و اخبارى كه در افساد اعمال واردست بسبب رذايل اخلاق بشرى و غوايل اوصاف بهيمى و سبعى و شيطانى نيك تامل