فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ٥٧٣ - اصل امنيت

فرعون فى النار [١] .

امنيت در حقوق اسلامى تنها در مورد جان و مال و عمل و حقوق و آزاديهاى مربوط به اين موارد صادق نيست بلكه شامل شخصيت و شرف و حيثيت نيز مى‌باشد.

رسول اكرم فرمود: من اهان مؤمناً فقد بارزنى بالحرب و فرمود: سباب المؤمن فسوق و قتاله كفروا كل لحمه معصيته و حرمة ماله كحرمة دمه [٢] .

امام صادق فرمود: من اهان على مؤمن بشطر كلمة لقى اللّه و بين عينيه مكتوب ايس من رحمة اللّه [٣] تا آنجا كه لطمه وارد كردن به حيثيت و شرف و شخصيت مؤمن حتى براى خود شخص نيز جائز نيست.

ان اللّه فوض الى المؤمن اموره كلها و لم يفوض اليه ان يكون ذليلاً [٤] .

امام صادق فرمود: اذا قال الرجال لاخيه المؤمن اف خرج من ولايته و اذا قال انت عدوى كفر احدهما و لا يقبل اللّه من مؤمن عملاً و هو مضمر على اخيه المؤمن [٥] .

اسلام به مسأله امنيت مسكن اهميت فوق العاده قائل است و بدون اجازه ورود به مسكن ديگران را ممنوع و تعرض حتى به نگاه كردن به داخل خانه و محل سكونت مستور مردم را از مجوزات دفاع مشروع مى‌شمارد تا آنجا كه اگر شخص متعرض به هنگام دفاع صاحب خانه كشته شود خونش مهدور خواهد بود [٦] .

امنيت در اسلام اختصاص به صالحان و افرادى كه مرتكب خلافى نشده‌اند و آنها كه در مسير انجام وظيفه‌اند و در مقام احترام به قانون هستند. و اما آنها كه در مسير خلافند و يا مرتكب بزه و جرم شده‌اند به دليل ماهيت عملكردشان از حق امنيت محرومند.

(اَلَّذِينَ آمَنُوا وَ لَمْ يَلْبِسُوا إِيمٰانَهُمْ بِظُلْمٍ أُولٰئِكَ لَهُمُ اَلْأَمْنُ‌) [٧] .

قرآن به كسانى كه در فكر توطئه و در انديشه مكر السيئة هستند هشدار مى‌دهد:

[١] اصول كافى، ج ٢، ص ٢٧٤.

[٢] سفينة البحار، ج ١، ص ٤١.

[٣] همانجا.

[٤] وسائل الشيعة، ج ١١، ص ٤٢٤.

[٥] سفينة البحار، ج ١، ص ٤١.

[٦] تحرير الوسيله، ج ١، ص ٤٩١.

[٧] انعام، آيه ٨٢.