فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ٣٤٥ - وظائف و مسئولیتهای نخست وزیر در قانون اساسی مصوب 58

نبود و هيچ نوع راه حل قانونى براى خروج از اين بن بست وجود نداشت و حل اين مشكل مانند موارد ديگر اختلاف نظر، تنها با تعهد دو طرف قضيه، يعنى رياست جمهورى و مجلس امكان‌پذير بود. و بى‌شك رهنمودهاى رهبر كه خواه ناخواه مورد قبول طرفين است در گشوده شدن چنين بن‌بستى مى‌توانست تأثير بسزائى داشته باشد.

بر اساس اينگونه تعارضها و بن‌بستها بود كه سمت نخست وزيرى، در بازنگرى سال ١٣٦٨ از قانون اساسى حذف گرديد.

وظائف و مسئوليتهاى نخست وزير در قانون اساسى مصوب ٥٨

بر اساس قانون اساسى مصوب ٥٨ وظائف و مسئوليتهاى نخست وزير بقرار زير بوده است كه در بازنگرى سال ١٣٦٨ كلاً به رئيس جمهور تفويض گرديده است.

الف. رياست هيأت وزيران كه موجب مسئوليتهاى ذيل است:

١. نظارت بر كار وزيران (اصل يكصد و سى و چهارم).

٢. اتخاذ تدابير لازم براى هماهنگ ساختن تصميمهاى دولت (اصل يكصد و سى و چهارم).

٣. همكارى با وزيران (اصل يكصد و سى و چهارم).

٤. برنامه‌ريزى و تعيين خطمشى دولت براى اجراى صحيح قوانين كشور (اصل يكصد و سى و چهارم).

ب. پيشنهاد وزراء به رئيس جمهور براى تصويب و اخذ رأى اعتماد از مجلس (اصل يكصد و سى و سوم).

ج. مسئوليت اقدامات هيأت وزيران در برابر مجلس (اصل يكصد و سى چهارم).

د. ادامه عمل به وظائف، پس از استعفا تا تعيين دولت جديد (اصل يكصد و سى و پنجم).

ه‌. هرگاه پس از ابراز اعتماد مجلس به دولت نيمى از اعضاى هيأت وزيران تغيير كند، دولت بايد مجدداً از مجلس تقاضاى رأى اعتماد نمايد (اصل يكصد و سى و ششم).