فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ٢٦٣ - امامت عامه

[٣] ">«و انه لا بد للناس من امير برّ أو فاجر يعمل فى امرته المؤمن و يستمتع فيها الكافر و يبلغ الله فيه الاجل و يجمع به الفى و يقاتل به العدو و تأمن به السبل و يؤخذ به للضعيف من القوى حتى يستريح بر و يستراح من فاجر»

«انه ليس على الامام ما حمل من امر ربه الابلاغ فى الموعظة و الاجتهاد فى النصيحه و الاحياء للسنة و اقامه الحدود على مستحقيها و اصدار السهمان على اهلها»

٢. امام هشتم (ع) فرمود: «انه لا بد لهم منه (الامام) و لاقوام. لهم الا به فيقاتلون به عدهم و يقسمون به فيئهم و يقيمون به جمعهم و جماعتهم و يمنع ظالمهم من مظلومهم»٣.

امت ناگزير بايد امام داشته باشد و جز با امام براى آنها استقرارى نيست تا با دشمن بجنگند و درآمد عمومى را با وجود امام بالا برند و با او وحدت يابند و جماعتشان تشكيل شود و او ستمكاران را سركوب نمايد و مظلومان را داد دهد.

«ان الامام زمام الدين و نظام المسلمين ان الامامة الاسلام الغائي و فرعه السامى» [٤] .

امّا چون رشته پيوند دين و نظام اجتماعى و سياسى مسلمين است و امامت اساس و سربلندى اسلام و فرع و نتيجه سرافراز آن است.

٣. امام صادق (ع) فرمود: «لا يصلح الحكم و لا الحدود و لا الجمعه الا بامام عادل» [٥] .

حكومت و اقامه حدود و جماعت سياسى - عبادى مسلمين جز با امام عادل برپا نمى‌شود.

٤. امام حسين (ع) فرمود: «فلعمرى ما الامام الا الحاكم بالكتاب القائم بالقسط الدائن بدين الله الحابس نفسه على ذات الله» [٦] .

سوگند بجانم، امام جز كسى كه بر اساس كتاب خدا حكومت كند و قسط و

[١] . نهج البلاغه، خطبه ٤٠.

[٢] نهج البلاغه، خطبه ١٠٥.

[٣] عيون الاخبار، ص ١٠١ و بحار، ج ٢٣، ص ٣٢.

[٤] سفينة البحار، ج ١، ص ٣٢.

[٥] اصول كافى، ج ٤١٣، ١.

[٦] ارشاد مفيد، ص ٢١٠.