٤. رساله ولايت فقيه و احكام سياسى تحرير الوسيله حضرت امام خمينى كه جنبش عظيم انقلاب اسلامى را بوجود آورد و سرانجام به نابودى مشروطه سلطنتى و تأسيس و بنيانگيرى جمهورى اسلامى در ايران انجاميد.

انديشه‌هاى سياسى مبتنى بر نظريه ولايت فقيه حضرت امام خمينى بتدريج در اذهان شكل گرفت و توسط خبرگان منتخب مردم، در قالب قانون اساسى جمهورى اسلامى ايران در آمد، و جمهورى اسلامى را بعنوان نظام سياسى اسلام و مبتنى بر مبانى فقه سياسى شناساند.

بر اساس اين طرح كه در اندك مدت، به يكى از عظيمترين نهضتهاى جهانى اسلام و بحث‌انگيزترين حركتهاى سياسى معاصر انجاميد، ولايت فقيه عنصر اساسى فقه سياسى و روح حكومت اسلامى و پايه اصلى تفكر سياسى اسلام شناخته شد، كه همواره در گذشته به شكلهاى مختلف و تحت عناوين گوناگون در لابلاى مباحث فقه سياسى مطرح بوده است، و از طرف فقهاى بزرگى چون بحر العلوم در كتاب بلغة الفقيه و نراقى در كتاب عوائد الايام و كاشف الغطاء در كتاب كشف الغطاء و ميرزاى شيرازى و نائينى تنقيح و بر آن استدلال شده است.

امام خمينى در رساله ولايت فقيه در اين باره تصريح مى‌كند كه طرح اين بحث (ولايت فقيه) تازگى ندارد و ما فقط موضوع را بيشتر مورد بررسى قرار داديم و شعب حكومت را ذكر كرده در دسترس گذارده‌ايم، تا مسأله روشنتر گردد [١] .

بى‌شك خط ولايت فقيه و نظام جمهورى اسلامى، اوج كاربرد فقه سياسى و قله جنبشهاى اصيل اسلامى و نقطه موفقيت همه انديشه‌هاى سياسى اسلام تا به امروز است، كه بايد در كنار حركت سياسى و در جهت تحكيم آن، تحقيق علمى نيز متناسب با فقه سياسى در جهت تعميق آن انجام پذيرد.

در اين كتاب كه تحت عنوان فقه سياسى تقديم علاقه‌مندان به مباحث سياسى اسلام مى‌شود، سعى بر آن داشته‌ايم كه يك سلسله مسائل بنيادى سياست و حكومت را طى چند مجلد با عناوين زير مورد بررسى قرار دهيم و گاهى در راه گشودن باب بحث فقهى مبانى سياست و دولت و نظام سياسى اسلام برداريم:

[١] ولايت فقيه امام خمينى، ص ١٥.