فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ٤٦٨ - اهداف شوراها

صواب و دورترين آنها را از شك و شبهه انتخاب نما).

در سيره پيامبر (ص) نيز آمده است كه:

ان رسول اللّه صلى اللّه عليه و آله و سلم كان يستشير اصحابه ثم يعزم ما يريد [١] .

سيره پيامبر (ص) چنين بود كه از يارانش نظر خواهى مى‌كرد و پس از شنيدن آراء آنها خود تصميم مى‌گرفت و بر طبق انتخاب خود عمل مى‌كرد.

على عليه السلام به يار مشاور خود عبد اللّه بن عباس مى‌فرمود:

عليك ان تشير على فاذا خالفتك فاطعنى [٢] .

بر تو باد كه از ابراز نظر و اظهار رأى خود بر من مضايقه نكنى ولى هنگامى كه بر خلاف رأى تو رفتار نمودم از من پيروى كن.

بسيارى هستند كه به دليل بى‌توجهى يا كم اطلاعى از مبناى اصل شورا در اسلام آن را فقط به معنى نظام شورائى جايگزين مديريت و رهبرى جمعى تفسير مى‌كنند غافل از اينكه اصل شورا تنها اصل نظام اجتماعى، سياسى و اقتصادى اسلام نيست و اصول ديگرى نيز در زمينه مسائل مختلف اسلامى مطرح است كه بايد با ديد وسيعترى همه اين اصول در كنار يكديگر منظور گردد و نظام شورائى مبتنى بر همه آن ضوابط و اصول كلى باشد.

اهداف شوراها

گرچه نصوص و روايات اسلامى بطور كلى به اهداف اصل شورا اشاره كرده است كه عمدتاً اجتناب از پيامدهاى خود محورى، تكروى، خودكامگى، تنگ نظرى و انحصار طلبى و نيز رسيدن به غناى فكرى و تولد فكر جديد از تضارب آراء و دستيابى به توافق جمعى است.

از ديدگاه اسلامى اصل شورا با اصل «الاقرب فالاقرب» و اصل «الاصلح فالاصلح» همسو بوده و در پذيرش مردم كه ستون فقرات نظام اسلامى هستند و همكارى آنها نقش عمده دارد و همواره راه جمع به واقع نزديكتر از راه فرد است و اصل شورا محكى است كه هر فرد مى‌تواند براى سنجش رأى خود بكار گيرد.

[١] وسائل الشيعة، ج ٨، ص ٤٢٨.

[٢] . وسائل الشيعة، ج ٨، ص ٤٢٨.