فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ٤٧٣ - اهداف شوراها

تشكيلات سياسى كشور بوجود مى‌آيد، ولى در شيوه خودگردانى با ايجاد شوراها مردم به صحنه كشانده مى‌شوند و صاحبان اصلى قدرت در كنار نماينده خود يعنى دولت مشاركت و او را در انجام تمامى مسئوليتهايش يارى مى‌دهند و نيروها و امكانات مردمى به امكانات دولتى ضميمه و كارسازتر مى‌گردد.

هدف اصلى در خودگردانى و خود مديرى جذب مردم بر صحنه و بكارگيرى حد اكثر نيروهاى انسانى و امكانات موجود در دست مردم است و مبناى اسلامى اين شيوه همان اصل تعاون است كه در قرآن بطور صريح نسبت به آن تأكيد شده است.

ج. سپرده كار مردم به مردم

در شرايطى كه دولت خود مى‌تواند با استفاده از امكانات قانونى كه در اختيار دارد كار مردم را انجام دهد و به كليه تعهداتى كه در برابر مردم به عهده گرفته عمل نمايد، بى‌شك مردم را به حال خود گذاردن تا به كارهاى خويش - خارج از محدوده وظائف دولت - بپردازند بسيار نيكو و رواست. اما در شرايطى كه به دليل وسعت ارضى كشور و وجود قوميتهاى مختلف، دولت توان انجام همه كارهاى مردم را كه متعهد شده ندارد و از سوى ديگر اين مسئوليتها در رابطه با خود مردم است و دولت بصورت خدمتگزار عمل مى‌كند، خواه ناخواه سپردن كار مردم به خود مردم بهترين شيوه عمل خواهد بود.

تأسيس قانونى نهاد شوراها در قانون اساسى بر اين اساس است كه كار مردم به خودشان سپرده شود و مردم خود از طريق شوراها و نمايندگانشان كارهاى جمعى خويش را انجام دهند.

در اين هدف نقطه نظر عبارت است از ماهيت كارى است كه دولت آن را از طريق شوراها به مردم تفويض مى‌كند و مسأله در رابطه با نظام سياسى و يا مديريت سياسى ملحوظ نمى‌گردد و بى‌شك مردم در مورد كارهايى كه مربوط به خودشان است اولى و احق هستند كه بنشينند شور كنند و تصميم بگيرند و عمل جمعى انجام دهند.

نهايت، دولت با بررسى كارها و مسئوليتهاى مختلفى كه بر عهده دارد آنچه را كه