فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ٣٣٥ - وظائف و اختیارات رئیس جمهور

ايران به خارج اعزام نمايد؟

ظاهر و متفاهم عرفى دو اصل يكصد و بيست و هشتم و يكصد و بيست و پنجم قانون اساسى مصوب ٥٨ اين بود كه چنين وظيفه‌اى بر عهده رئيس جمهور، يعنى عاليترين مقام رسمى كشور پس از رهبرى است.

ماده يازدهم قانون تعيين حدود وظائف رئيس جمهور در مورد نقش رئيس جمهور در روابط خارجى مى‌گويد: سفراى جمهورى اسلامى ايران در خارج از كشور توسط وزير امور خارجه به رئيس جمهور معرفى مى‌گردند، رئيس جمهور موظف است ظرف پنج روز از معرفى، استوار نامه سفرا را امضا نمايد.

تبصره همين ماده در مورد امضاى استوارنامه‌هاى سفراى كشورهاى خارجى، تأييد وزارت امور خارجه را قيد كرده و پذيرش رئيس جمهور را مشروط بر آن دانسته است.

ماده ١٢ همان قانون، شركت در كنفرانسها، سمينارها و اجلاسيه‌هاى بين المللى (كه در سطح عاليترين مقام اجرائى كشورها تشكيل مى‌شود) را در اختيار رئيس جمهور قرار داده است.

به اين ترتيب تكليف نمايندگيهاى غير دائمى و هيأتهاى نمايندگى رسمى جمهورى اسلامى ايران كه براى انجام مأموريتهاى مختلف به خارج اعزام مى‌شوند مسكوت گذارده شده بود ولى اعمال سياست تمركز در قوه مجريه در قانون اساسى مصوب ٦٨ به تمام اين ابهامها و بن‌بستها پايان داد و نظر نهائى را در كليه مسئوليتهاى اجرائى منتهى به نظر رئيس جمهور دانست و از آن جمله تعيين سفرا در اصل ١٢٨ پس از پيشنهاد وزير امور خارجه به عهده رئيس جمهور گذارده شد.

ه‌. اعطاء نشانهاى دولتى:

در مورد نشانهاى دولت سه مرحله وجود دارد:

تصويب نشانها، تعيين آئين‌نامه اجرائى اعطاء نشانها و اعطاى نشانها.

١. اعطاى نشانهاى دولتى با رئيس جمهور است و اين امتياز گرچه صورى است ولى ناشى از مقام رياست جمهورى و عاليترين مقام رسمى كشور بودن اوست.

٢. ماده هفتم قانون تعيين حدود وظائف رياست جمهورى تصريح مى‌كند كه به منظور اجراى اصل يكصد و بيست و نهم قانون اساسى، نشانهاى كشورى به پيشنهاد