فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ٣٤٦ - وظائف و مسئولیتهای نخست وزیر در قانون اساسی مصوب 58

و. عزل و نصب مجدد وزيران توسط نخست وزير بايد با تصويب رئيس جمهور و اخذ رأى اعتماد از مجلس باشد.

ز. نخست وزير نمى‌تواند بيش از يك شغل دولتى داشته باشد و در موارد ضرورت مى‌تواند بطور موقت تصدى برخى از وزارتخانه‌ها را كه وزير مسئول ندارد بپذيرد (اصل يكصد و چهل و يكم).

ح. وضع تصويبنامه و آئين‌نامه منطبق با متن و روح قوانين در هيأت وزيران (اصل يكصد و سى و هشتم).

ب. وزيران:

وزراء به پيشنهاد نخست وزير و تصويب رئيس جمهور تعيين، و براى گرفتن رأى اعتماد به مجلس معرفى مى‌شوند و تعداد وزيران و حدود اختيارات هر يك از آنان را قانون معين مى‌كند (اصل يكصد و سى و سوم).

انتخاب وزراء مانند نخست وزير شرايط خاصى نداشت و همان بحثى كه در مورد شرايط نخست وزيرى مطرح كرديم در مورد تك تك وزراء نيز صادق بود.

قانون تشخيص صلاحيت وزرا را بر عهده نخست وزير منتخب رئيس جمهور و مجلس شوراى ملى نهاده است و بى‌شك اين دو ارگان جز افراد شايسته را براى انجام مسئوليتهاى خطير اجرائى انتخاب نمى‌كنند.

بن بست احتمالى در انتخاب وزراء كه از عدم توافق احتمالى رئيس جمهور و نخست وزير از يكسو و بين رئيس جمهور و مجلس از سوى ديگر ناشى مى‌گرديد، موجب شد در بازنگرى سال ١٣٦٨ كليه اختيارات نخست وزير و از آن جمله عزل و تعيين وزراء به رئيس جمهور تفويض گرديد.

وظائف وزيران

هر يك از وزيران مسئول وظائف خاص خويش در برابر مجلس است و در امورى كه به تصويب هيأت وزيران مى‌رسد مسئول اعمال ديگران نيز هست (اصل يكصد و سى و هفتم).

زيرا قبول مسئوليت در يك تشكيلات و بطور جمعى، به معنى آن است كه مصوبات جمع، مورد پذيرش همه اعضا قرار گرفته است، و در غير اين صورت كار