فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ٤٣١ - نهاد تصویب کنندۀ قانون اساسی

بود، و نيز در خنثى نمودن حربه‌هاى تبليغاتى مخالفين نظام و از هم گسيختن تاروپود توطئه‌هائى كه براى منحرف نمودن خطمشى مكتبى و اسلامى انقلاب نقشى تعيين‌كننده داشت، همين پيام بود كه سد ارعاب و تهديد و جو كاذب تهمت و افترا را شكست و خط اسلامى - انقلابى خبرگان را مشخص نمود.

امام در اين پيام بر چند نكته اساسى تكيه نمود و نمايندگان خبرگان را در مورد آن چند نكته حساس هشدار داد:

١. انگيزه انقلاب و رمز پيروزى آن اسلام بود، و هدف ايثارگرى ملت و محتواى همه شعارهاى مردم ايجاد نظام سياسى مبتنى بر اسلام بوده است.

٢. مفهوم اسلامى بودن نظام آن است كه حتى اگر يك ماده قانون بر خلاف احكام اسلام در سراسر كشور وجود داشته باشد، تخلف از آراء اكثريت قريب به اتفاق ملت است.

٣. تشخيص مخالفت و موافقت با موازين اسلامى در صلاحيت علماى عظامى است كه در مجلس خبرگان حضور دارند.

٤. هواداران مكاتيب شرقى و غربى بايد راهشان را با ملت متحد كنند و سر سختى آنها در راه شرق يا غرب موجب جدا شدنشان از ملت و اقدامى بر عليه صلاح و سعادت ملت است.

٥. علماى منتخب نبايد در اظهار نظر اسلامى خود از جنجالهاى سياستبازان غرب زده و يا شرق زده هراسى بدل راه دهند.

٦. قانون اساسى بايد جامع و حاوى خصوصياتى باشد كه در آن حفظ و حمايت از حقوق و مصالح تمامى قشرهاى ملت دور از تبعيضهاى ناروا تأمين شود.

و از همه مهمتر رهبر كبير انقلاب اسلامى در اين پيام بر نكته‌اى بس حساس و دقيق كه نشانه آينده‌نگرى حساب‌شده‌اى بود اشاره فرمود:

پيش‌بينيهاى لازم جهت منافع و حقوق نسلهاى آينده منظور گردد... و بتواند نمونه و راهنمائى براى كليه نهضتهاى اسلامى كه با الهام از انقلاب اسلامى ايران در صدد ايجاد حكومت اسلامى بر مى‌آيند باشد.

نهاد تصويب‌كننده قانون اساسى تحت نام مجلس بررسى نهائى قانون اساسى