فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ٤٠٩ - وظائف و مسئولیتهای شورای نگهبان

كميسيون ارجاع مى‌شود تا خارج از نوبت مورد بررسى قرار گيرد و لوايح و طرحهاى دو فوريتى آن است كه پس از تصويب دو فوريت بلافاصله به طبع و توزيع آن اقدام و ٢٤ ساعت پس از توزيع در مجلس مطرح مى‌شود. لايحه و طرح سه فوريتى آن است كه وقتى كه سه فوريتى به تصويب مجلس رسيد در همان جلسه وارد دستور مى‌گردد.

طبق تبصره يك ماده ١١٦ آئين‌نامه داخلى مجلس فقط در موارد اضطرارى مى‌شود تقاضاى سه فوريت نمود كه بايد با دلائل كافى نيز همراه باشد.

بر اساس اصل نود و هفتم، حضور اعضاى شوراى نگهبان در مجلس به هنگام بررسى طرحها و يا لايحه‌هاى فورى الزامى است، ولى ماده ١٤١ آئين‌نامه داخلى مجلس مورد ديگرى را به اين صورت بيان كرده است كه مصوبات غير دو فوريتى و سه فوريتى كه از طرف شوراى نگهبان رد شده به كميسيون مربوط ارسال مى‌شود و با اعلان قبلى وقت بحث، با حضور نماينده شوراى نگهبان موارد اعتراض براى اصلاح مورد بحث قرار مى‌گيرد.

هرگاه شوراى نگهبان نماينده‌اى براى حضور در اين شور نفرستد چه اتفاقى رخ خواهد داد؟ آيا چنين الزامى منافات با اختيارى بودن حضور اعضاى شوراى نگهبان در مجلس نيست‌؟

اگر اين الزام بخاطر فوريت داشتن لايحه يا طرح است چرا اختصاص به دو فوريتى و سه فوريتى داده شده و اصولاً چرا نبايد خود اعضاى شوراى نگهبان در اين جلسات شركت كنند؟

ظاهراً مشكل به اين گونه حل مى‌شود كه اين الزام را شوراى نگهبان با اعلام موافقيت خود نسبت به آئين‌نامه داخلى مجلس بطور اختيارى پذيرفته و آن را مخالف با قانون اساسى ندانسته است.

٥. تفسير قانون اساسى

بسيارى از مشكلات حقوقى نظامهاى سياسى بويژه در مورد مسائلى كه در روابط قواى سه‌گانه بوجود مى‌آيد مربوط به برداشتهاى متفاوت از قوانين اساسى