فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ٣٣ - مبحث اول جایگاه حقوق اساسى

فصل اول جايگاه، تعريف، ديدگاهها

مبحث اول: جايگاه حقوق اساسى

مباحث حقوقى، بر اساس تمايز در منشأ و موضوع و هدف، به رشته‌هاى مختلفى تقسيم شده كه از اهم آنها تقسيم حقوق، به خصوصى و عمومى است.

با تشكيل جامعه، روابط و ارتباطاتى بوجود مى‌آيد و براى تنظيم و تعيين حدود و مرزهاى عادلانه آن، بنحوى كه منافع و مصالح افراد در برابر يكديگر تأمين شود، قواعد و مقرراتى مشخص مى‌گردد كه آن را حقوق خصوصى مى‌نامند.

از مهمترين رشته‌هاى حقوق خصوصى، مى‌توان حقوق مدنى، حقوق بازرگانى و حقوق كار را نام برد.

حقوق عمومى، قواعدى را در بر مى‌گيرد كه بطور مستقيم و محسوسى نقش دولت و حكومت در آنها مطرح است. مباحث حقوق عمومى، از آنجا كه به حقوق و اختيارات و وظائف حكومت و همچنين حقوق و تكاليف افراد در برابر آن مربوط مى‌شود، جنبه فردى ندارد و به حقوق عمومى موسوم است. عمده‌ترين رشته‌هاى حقوق عمومى، حقوق بين الملل عمومى، حقوق ادارى و حقوق اساسى است.

براى تمايز بيشتر دو رشته حقوق خصوصى و عمومى بايد به نكات زير دقيقاً توجه داشت: