فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ٣١٤ - فصل پنجم قوۀ مجريه

فصل پنجم قوه مجريه

قوه مجريه همواره عاملى در تمركز قدرت و خطرات ناشى از آن محسوب مى‌شود، و از نظر اعمال قدرت سياسى از امتياز و برترى خاصى برخوردار است. از اينروست كه به قوه مجريه مقام رياست جمهورى را اعطا كرده‌اند.

از ديدگاه اسلام نيز مجريان قانون، حاملان امانت خدا و امانتدار مردمند و در رابطه با اجراى احكام و مقررات اسلامى به منظور رسيدن به مناسبات عادلانه و قسط و عدل، مسئوليت اساسى را مجريان قانون بر عهده دارند.

مسئوليت اجرائى و احراز قدرت سياسى در زمينه اجراى قوانين براى قوه مجريه، وظيفه خطيرى را به دنبال آورده است، زيرا قوه مجريه با چنين مسئوليت ويژه‌اى بايستى راهگشاى ايجاد جامعه اسوه اسلامى باشد و از محصور شدن در تنگناهاى نظامهاى دست و پاگير و پيچيده مشكل‌زا كه وصول به قسط و عدل را دچار كندى يا ناممكن مى‌سازد بپرهيزد و از خدشه‌دار شدن نظام اسلامى در برابر نكته سنجان و محققان جلوگيرى نمايد.

قضاوتها درباره مكتب از تحليلها و بررسيها و مناقشات درباره آنچه كه به نام مكتب انجام مى‌گيرد آغاز مى‌شود، مجريان در اين قضاوتها كه به سرنوشت مكتب بستگى دارد نقش عمده را ايفا مى‌كنند.

به همين دليل است كه سنت الهى در بعثت انبياء آن بوده است كه در كنار