فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ٢٤٢ - کلیات

وجود مکتبی بودن و پایبندی کامل به اصول و موازین مکتب از آن چنان سماحت و واقع بینی و سعه صدری برخوردار است که کلیه اقلیتهای دینی غیر مسلمان و گروههای غیر مذهبی را می تواند با

آزادی پذیرا شود و با رفتار انسانی و اخلاق اسلامی همه آنها را از عدالت و قسط اسلامی برخوردار نماید.

ب قانون اساسی و مذاهب و مرامها

در اینجا برای توضیح بیشتر ناگزیر از یک تقسیم بندی مذهبی هستیم از دیدگاه قانون اساسی که دین رسمی ایران اسلام و مذهب جعفری اثنی عشری معرفی شده است چهار گروه به چشم می خورد.

الف مسلمانان شیعه جعفری که به امامت مستمر دوازده امام معصوم از اهل بیت پیامبر اسلام (ص) معتقدند.

ب مسلمانان شیعه غیر اثنی عشری و مسلمانان سنی پیرو یکی از مذاهب اربعه

حنفی، شافعی، مالکی، حنبلی

ج زرتشتیان و یهودیان و مسیحیان که تنها اقلیتهای دینی رسمی هستند.

د. سایر گروهها و افراد اعم از آنهایی که خود را پیرو دینی بجز آنچه ذکر شد معرفی میکنند یا اصولاً غیر مذهبی و بی اعتقاد به ادیان و مذاهب هستند.

اصل دوازدهم قانون اساسی با وجود اینکه دین رسمی را اسلام و مذهب جعفری اثنی عشری معرفی میکند ولی هرگز پیروان مذاهب دیگر اسلامی را بعنوان اقلیت مطرح نمی کند و است و ملت ایران را مسلمان و برادر می شمارد و بر احترام کامل کلیه مذاهب اسلامی تأکید می ورزد و پیروان این مذاهب را اعم از حنفی، شافعی، مالکی، حنبلی و زیدی در انجام مراسم مذهبی طبق فقه خودشان آزاد می شمارد.

هر کدام از آنها در تعلیم و تربیت دینی از مذهب خود و بر اساس تعالیمی که دارند استفاده میکنند و در دعاوی مربوط به احوال شخصیه ازدواج طلاق ارث و وصیت میتوانند به دادگاههایی که طبق مذهب طرفین عمل می کنند مراجعه نمایند.

همچنین در مورد مقررات محلی در حدود اختیارات شوراها ضوابط و احکام مذهبی اکثریت ساکنین آن محل حاکم خواهد بود و در هر منطقه ای که پیروان