منهاج البراعة في شرح نهج البلاغة - هاشمى خويى، ميرزا حبيب الله - الصفحة ٤٦٠ - الترجمة
فصاروا جهلة غير مثقفين و يبيعوا الاخرة بالدّنيا، و يرتكبوا الجرائم العظمى. و نبّه ٧ في آخر كلامه إلى أنّ شكر نعم اللَّه من العلم و المال و غيرهما بالقيام فيها بما يجب من بذلها للمستحقّ و صرفها في مصارفها، و إلّا فيكون كفرانا لها موجبا لزوالها و فنائها.
الترجمة
بجابر بن عبد اللَّه أنصارى فرمود: أي جابر نظام جهان بر چهار پايه استوار است دانشمندى كه علم خود را بكار بندد، و نادانى كه از آموختن دانش سرباز نزند و بخشندهاى كه از صرف مال خود دريغ نورزد، و فقيرى كه آخرتش را بدنيا نفروشد و چون دانشمند علم خود را ضايع گذاشت و بدان عمل نكرد، نادان از تحصيل و آموختن علم روگردان مىشود، و چون توانگر بمال خود دريغ كرد و بمصرف شايسته صرف نكرد فقير هم آخرتش را بدنيا بفروشد. اى جابر هر كس نعمت فراوان خدا را داشت نياز مردم بوى بسيار گردد و هر كس براى خدا بدانچه در شكر نعمتش بايد قيام كند آن نعمت را در معرض دوام و پايش نهاده، و هر كس بدانچه بايدش در نعمت حق قيام نكند آنرا در معرض زوال و فنا در آورده و از دست بدهد.
|
علي با جابر انصارى راد |
حكيمانه چنين داد سخن داد |
|
|
كه اي جابر قوام دين و دنيا |
بود بر چار پايه پاى بر جا |
|
|
بدانشمند اندر كار دانش |
بدانشجوى باهوش پر ارزش |
|
|
بثروتمند راد با سخاوت |
كه صرف حق نمايد مال و ثروت |
|
|
بدرويش صبور با ديانت |
كه نفروشد بدنيا دين و ملّت |
|
|
چه دانا علم خود را كرد ضايع |
ز كسب علم نادان گشت مانع |
|
|
توانگر چون باحسان بخل ورزيد |
فقير از آخرت چشمان بپوشيد |
|
|
أيا جابر هر آن كس نعمت افزود |
نياز مردمان بر خود بيفزود |
|
|
اگر صرف نعم در راه حق كرد |
دوام نعمتش را مستحق كرد |
|