لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٠٥ - حج رسول الله

(و روى انّه ٦ حجّ عشرين حجّة مستسرّا و فى كلّها يمرّ بالمأزمين فينزل و يبول)

و كالصحيح منقولست از ابن ابى يعفور و عمر بن يزيد كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه حضرت سيد المرسلين ٦ حج كردند مخفى از قريش چون به موجب نسي‌ء وقت حجرا گردانيده بودند و در هواهاى خوب قرار داده بودند و ماههاى ديگر را ذو الحجه ناميده بودند، و در همه اين حجها وقتى كه از ما زمين كه ميان دو كوه مشعر است در وقت آمدن از عرفات يا وقت رفتن به منى مى‌گذشتند به زير مى‌آمدند و بول مى‌كردند و محل بول جائى بود از مشعر كه قريش تعظيم آنجا مى‌كردند از جهة آن كه سنگ هبل كه بت اعظم ايشان بود از آنجا برداشته بودند از اين جهة بول مى‌كردند چون هميشه با بتان بد بودند

(و اعتمر ٦ تسع عمر و لم يحجّ حجّة الوداع الّا و قبلها حجّ)

و حضرت سيد المرسلين ٦ نه عمره كرده بودند و حج وداع حضرت اين معنى داشت كه پيشتر حج كرده بودند در اين سخنى نيست كه پيشتر بيست حج كرده بودند اما عمره در احاديث صحيح و كالصحيح وارد شده است كه حضرت سه عمره به جا آوردند و همه در ماه ذى القعده بود.

يكى عمره حديبيه كه مصدود شدند دويم عمره قضا در سال ديگر، سيم وقتى كه از جنگ حنين برگشتند عمره مفرده به جا آوردند و اگر سهو نساخ نباشد شش عمره در مكه معظمه كرده خواهند بود، و بعيد است‌