لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٥ - سعى صفا و مروه

[سعى صفا و مروه‌]

(و انّما جعل السّعي بين الصّفا و المروة لأنّ الشّيطان تراءى لإبراهيم فى الوادي فسعى و هو منازل الشّياطين)

و منقول است در صحيح از حلبى كه گفت سؤال كردم از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه كه چرا سعى مى‌كنند ميان صفا و مروه حضرت فرمودند كه چون شيطان در اين موضع كه سعى مى‌كنند خود را به حضرت ابراهيم ٧ نمود حضرت سعى كردند در آنجا و آن منازل شيطان يا شياطين است و ظاهرا مراد از سعى دويدن است از مناره تا مناره ديگر كه فوق بازار عطاران است و به همين مضمون است صحيحه معاوية بن عمار از آن حضرت صلوات اللَّه عليه.

و امّا اصل سعى ميان صفا و مروه منقول است در صحيح از ابن عمار كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه چون حضرت ابراهيم هاجر و اسماعيل را آورد و ايشان را در حوالى كعبه گذاشت و برگشت و اندك آبى كه داشتند آخر شد حضرت اسماعيل تشنه شد و ما بين صفا و مروه درخت خار بسيار بود هاجر بطلب آب رفت بر بالاى كوه صفا و گفت آيا در اين وادى انيسى هست جواب نشنيد و به مروه آمد و فرياد كرد كه شايد كسى باشد جواب نشنيد تا هفت مرتبه باين طرف و آن طرف رفت و حق سبحانه و تعالى اين سعى را مقرر فرمود تا به ياد آورند عالميان بزرگى و توكل و تسليم و تفويض حضرت ابراهيم را كه زن و فرزند خود را در چنين بيابانى گذاشت و برگشت پس چون هفت مرتبه شد حضرت جبرئيل را ديد از او پرسيد كه تو كيستى گفت من هاجر مادر فرزند ابراهيم جبرئيل گفت كه ابراهيم ٧ شما را به كه گذاشت و رفت هاجر گفت وقتى كه ابراهيم روانه شد كه برود من به او گفتم كه يا ابراهيم ما را به كه مى‌گذارى و