لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٩٢ - زمان مستحب براى سفر

باب الايّام و الاوقات الّتى يستحبّ فيها السّفر و الايّام و الاوقات الّتى يكره فيها السّفر

[زمان مستحب براى سفر]

(روى حفص بن غياث النّخعىّ عن ابى عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه قال من اراد سفرا فليسافر يوم السّبت فلو انّ حجرا زال عن جبل فى يوم السّبت لردّه اللَّه إلى مكانه و من تعذّرت عليه الحوائج فليلتمس طلبها يوم الثّلثاء فانّه اليوم الّذى الان اللَّه فيه الحديد لداود ٧)

اين بابى است در ايّام و اوقاتى كه مستحب است سفر كردن در آنها و در ايام و اوقاتى است كه مكروه است سفر كردن در آنها منقول است.

در موثق كالصحيح و اسانيد بسيار كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه هر كه خواهد بسفر رود بايد كه روز شنبه روانه شود كه اگر سنگى از كوهى حركت كند و به زير آيد البته حق سبحانه و تعالى آن سنگ را به جاى خود مى‌برد.

ممكن است كه حقيقت مراد باشد و چنين شود به آن كه ملائكه آن سنگ را به جاى خود برند يا آن كه مبالغه باشد كه اگر شخصى بطى‌ء الحركة باشد مانند سنگ و حال او اين باشد كه اگر به جايى رود به زودى بر نگردد و اگر در روز شنبه به جايى رود البته حق سبحانه و تعالى او را برگرداند، و كسى كه بستى در كارهاى او به همرسيده باشد و اراده كارى داشته باشد پس بايد كه‌