لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٨٩ - باب ما يجوز آن يذبح فى الحرم و يخرج به منه

است كه‌ مَنْ دَخَلَهُ كانَ آمِناً و ليكن چون نسخ مختلف است جزم بجواز سردادن سباع طير نمى‌توان كرد و احوط آنست كه بيرون حرم سر دهند

(و روى عنه معاوية بن عمّار انّه قال لا باس بقتل النّحل و البقّ فى الحرم و قال لا باس بقتل القمّلة فى الحرم و غيره)

و به اسانيد صحيحه منقولست از معاويه كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه باكى نيست در كشتن زنبور عسل.

و در تهذيب بدو سند صحيح روايت كرده است از معاويه همين حديث را و به جاى نحل نمل است و ظاهرا تصحيف از نساخ اين كتاب شده است و خواهد آمد نهى از كشتن نحل و نمل مورچه است و هم چنين پشه را مى‌توان كشت در حرم و باز فرمودند كه باكى نيست در كشتن شپش در حرم و غير حرم اما در احرام نمى‌تواند كشت چنانكه خواهد آمد

(و روى عبد اللَّه بن سنان عنه صلوات اللَّه عليه انّه قال كلّ ما لم يصفّ من الطّير فهو بمنزلة الدّجاج)

و در صحيح از عبد اللَّه منقول است از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه هر چه مانند كبوتر نمى‌پرد بمنزله مرغ خانگى مى‌باشد و نشنيده‌ام تا بحال كه مرغى باشد كه نپزد و مانند مرغ باشد پس محتمل است كه مراد حضرت اين باشد كه مانند مگس و پشه و كيك را مى‌توان گشت و طير بمعنى پرنده باشد يا بحسب واقع باشد و ما ندانيم يا مراد دجاج حبشى باشد و دجاجى كه در حديث است دجاج متعارف باشد و چون غرابتى داشت كلينى و شيخ اين حديث را ذكر نكرده‌اند، و ظاهر اين حديث آنست كه جوجه مرغان پرنده مراد باشد و چنين نيست بلكه مرغى كه نوع آن مرغ پرد جوجه‌اش بلكه تخم آن نيز حرامست مانند صيد و كفاره دارد چنانكه گذشت و خواهد آمد و اللَّه تعالى يعلم‌