لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٦٦ - نامگذارى به بكه

در هر مجمعى و بعد از آن مثل اموال اوست و در موثق كالصحيح از فضيل منقولست كه گفت از حضرت امام محمد باقر سؤال كردم از لقطه حرم حضرت فرمودند كه دست نمى‌بايد گذاشت تا صاحبش بيايد و بردارد عرض كردم كه اگر مال بسيار باشد و خوف هست كه بردارند و صاحب نرسد حضرت فرمودند كه بر ندارد آن را مگر شخصى كه مثل تو باشد مى‌بايد كه آن را تعريف كند.

و در موثق از على منقول است كه گفت از عبد صالح موسى بن جعفر صلوات اللَّه عليهما سؤال كردم از شخصى كه دينارى را در حرم بيابد و بردارد حضرت فرمودند كه بد كرد كه برداشت عرض نمودم كه مبتلا شده است چه كند حضرت فرمودند كه تعريف كند عرض نمودم كه تعريف كرد و صاحبش پيدا نشد حضرت فرمودند كه بشهر خود برد و به اهل بيتى از مسلمانان تصدق كند اگر صاحبش پيدا شود به صاحب برساند از مال خود.

و در حسنه حريز گذشت كه كسى كه قصد تعريف داشته باشد مى‌تواند برداشت و دور نيست كه حكمت در نهى از اخذ اين باشد كه اگر بردارند تعريف يك سال در آنجا ممكن نيست چون نمى‌مانند كه اگر كسى بماند و قصد تعريف داشته جايز باشد كه برداشت آن تواند نمود.

و ظاهر صحيحه يعقوب آنست كه در تعريف همين كافى باشد كه در روزهاى جمعه و عيدين تعريف كند كه تخمينا پنجاه و سه مرتبه تعريف كند و اين احوط است.

[نامگذارى به بكه‌]

(و روى فى اسماء مكّة انّها مكّة و بكّة و امّ القرى و امّ رحم، و البسّاسة كانوا اذا ظلموا بسّتهم اى أهلكتهم و كانوا اذا ظلموا ارحموا)

در نسخه مصححه خصال مذكور است در صحيح از بزنطى از