لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٠٥ - باب حمل العصا فى السفر

باب حمل العصا فى السّفر

(قال امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه قال رسول اللَّه ٦ من خرج فى سفر و معه عصا لوز مرّ و تلا هذه الآية وَ لَمَّا تَوَجَّهَ تِلْقاءَ مَدْيَنَ‌ إلى قوله‌ وَ اللَّهُ عَلى‌ ما نَقُولُ وَكِيلٌ‌ امنه اللَّه عزّ و جلّ من كلّ سبع ضارّ و من كلّ لصّ عاد و من كلّ ذات حمة حتّى يرجع إلى اهله و منزله و كان معه سبعة و سبعون من المعقبات يستغفرون له حتّى يرجع و يضعها)

اين بابى است در سنت بودن با خود داشتن عصاى بادام تلخ در سفر منقولست كه حضرت سيد المرسلين ٦ فرمودند كه هر كه به سفرى رود و با او باشد عصاى چوب بادام تلخ بادام كوهى چنانكه از مشايخ شنيده‌ام يا اعم از كوهى و باغى تلخ و بخواند كه‌ وَ لَمَّا تَوَجَّهَ‌ تا وَكِيلٌ‌ كه هشت آيه است از سوره قصص حق سبحانه و تعالى ايمن دارد او را از شر هر درنده كه ضرر رساند يا ضارئ به همزه يعنى درنده‌هاى بزرگ مانند شير و ببر و پلنگ و از شر هر دزد ظالم و از شر هر حيوان گزنده مانند مار و عقرب تا به خانه خود برگردد و حق سبحانه و تعالى هفتاد و هفت فرشته را مقرر سازد كه از عقب او روانه شوند و حفظ و حمايت او كنند و از جهة او آمرزش طلب كنند تا به خانه خود بر گردد و عصا را بگذارد

(و قال قال رسول اللَّه ٦ حمل العصا ينفى الفقر و لا