لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٢٧ - باب آداب المسافر

خود به درستى كه بمنزله جان تست.

و در احاديث صحيحه وارد شده است كه رحم بر شتر مكن كه حق سبحانه و تعالى بار را بر مى‌دارد.

و كالصحيح منقولست كه شخصى از جهة استراحت شتر پياده شده بود حضرت فرمودند كه سوار شود.

جمع مى‌توان كرد كه حضرت فرمودند كه آن شتر پروا نداشت يا آن كه هلاك شتر مقدم است بر هلاك صاحبش يا آن كه به زير آمدن از جهة رحم بر خود باشد نزديك منزل يا آن كه چنين زير آمدن خوب باشد نه آن كه همه راه يا بيشترش را پياده رود.

و چون خواهيد كه فرو آييد پس به زمينى كه خوشرنگ‌تر باشد و خاكش نرم‌تر باشد و چون فرو آييد پيش از آن كه بنشينيد دو ركعت نماز بكنيد، و چون خواهى كه بقضاء حاجت روى دور شو از برابر مردمان كه كسى ترا نبيند به آن كه جثه‌ات را كسى نه بيند يا در كوى رويا در ادب خانه كه زده باشند.

و چون خواهى كه روانه شوى از آن منزل دو ركعت نماز بكن و وداع كن زمينى را كه در آنجا فرود آمده بودى و سلام و وداع كن زمين را و اهل زمين را به درستى كه هر قطعه از زمين جمعى از فرشتگان مى‌باشند، و تا توانى چيزى مخور تا اول از آن تصدق نكنى و تا سوار باشى قرآن بخوان و تا مشغول كار باشى سبحان اللَّه بسيار بگوى، و ممكن است كه مراد از تسبيح مطلق ذكر باشد و تا در خلوت باشى دعا بخوان.

و زنهار كه در اول شب بار مكن و در آخر شب بار بكن مگر آن كه منزل دراز باشد و هوا گرم باشد، و زنهار كه در وقت رفتن و در راه آواز را بلند مكن شايد كه درنده يا دزد در خواب باشند و از آواز تو بيدار شوند و وجوه ديگر ممكن است كه داشته باشد و اللَّه تعالى يعلم‌