لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٦٥٢ - محرم اگر خارج از حرم صيد كند

مى‌شود ايمن است و به او كارى نمى‌بايد داشت‌

[كشتن مارمالى‌]

( (فان قتل عظاية فعليه ان يتصدّق بكفّ من طعام)

و در صحيح از معاويه منقولست كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه اگر محرمى بكشد چلپاسه را كه در ديوارها مى‌باشد و مارمالى و آفتاب پرستش مى‌گويند پس بر اوست كه تصدق كند به يك كف گندم‌

[كشتن زنبور]

(فان قتل زنبورا خطا فلا شى‌ء عليه و ان كان عمدا فعليه ان يتصدّق بكفّ من طعام)

و منقولست در صحيح از معاويه كه گفت سؤال كردم از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه، و در صحيح از صفوان از يحيى ازرق از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه و حضرت امام موسى كاظم صلوات اللَّه عليه كه اگر محرمى بكشد زنبور را بضم زاى از روى خطا بر او چيزى نيست و اگر عمدا بكشد بر اوست كه اطعام كند چيزى از طعام را و ظاهرش آنست كه بخورد مسكين دهد اگر چه يك خرما باشد و ظاهرا آن چه صدوق ذكر كرده است غير اين دو روايت باشد يا آن كه صدوق به خاطرش رسيده باشد كه كمتر از يك كف در كفارات جائى وارد نشده است و احتمال سهو نساخ نيز هست و اين در صورتيست كه زنبور متوجه اين كس نشود كه اگر آن يا غير آن از حيوانات درنده يا گزنده متوجه شوند دفع مى‌توان كرد بى‌كفاره چنانكه در صحيح از حريز منقولست كه آن حضرت صلوات اللَّه عليه فرمودند كه هر چيزى كه محرم از آن بر خود ترسد از درندگان و مارها و غير آن بكشد آن را، و اگر اراده نكند ترا تو كارى به آن مدار

[محرم اگر خارج از حرم صيد كند]

(و ان اصاب المحرم صيدا خارجا من الحرم فذبحه ثمّ ادخله‌