لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٥٦٠ - احرام در لباس رنگ شده

ندوخته نداشته باشد مى‌بايد كه قبا را مقلوب به پوشد به آن كه رو را پشت كند يا پائين را بالا كند، و دستهاى خود را داخل نكند در دستهاى قبا بلكه قبا را بر پشت گيرد.

ظاهرا چون اين حديث در كتاب ابو بصير بوده است و قاسم و على از مشايخ اجازه‌اند و ضعف ايشان ضرر ندارد، و صدوق ذكر كرده است به آن كه احاديث صحيحه بر اين معنى وارد شده است و بعضى از آنها نقل خواهد نمود، يا آن كه اگر اصحاب ايشان در حال استقامت روايت نموده باشند در حالت ضلالت روايت مى‌توانند كرد، و دور نيست كه چنين باشد و اگر نه احاديث بسيار در مذمّت واقفيه و كفر ايشان خصوصا على بن ابى حمزه وارد شده است، و صدوق نيز ذكر كرده است چگونه جايز باشد حديث او نقل نمودن و گفتن كه ميان من و حق سبحانه و تعالى حجّت است.

[احرام در لباس رنگ شده‌]

(و روى عن الكاهلىّ قال ساله رجل و انا حاضر عن الثّوب يكون مصبوغا بالعصفر يغسل البسه و انا محرم فقال نعم ليس العصفر من الطيب و لكنّي اكره ان تلبس ما يشهرك به النّاس.)

و منقولست در صحيح از عبد اللَّه كه شخصى از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه سؤال كرد و من حاضر بودم از جامه كه آن را رنگ كرده باشند از گل كافشه و آن را بشويند آيا در حال احرام آن را مى‌توانم پوشيد فرمودند كه بلى كافشه بوى خوش نيست و ليكن نمى‌خواهم كه چيزى به پوشى كه انگشت نما شوى چنانكه ظاهر است و به همين مضمون احاديث صحيحه و كالصحيح وارد شده است.

(و ساله اسماعيل بن الفضل عن المحرم أ يلبس الثّوب قد اصابه الطّيب فقال اذا ذهب ريح الطّيب فليلبسه.)