لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٧٦ - كندن پر كبوتر

[پرنده‌اى كه از خارج حرم بياورند]

(و روى المثنى عن كرب الصّيرفي قال كنّا جميعا فاشترينا طيرا فقصصناه فدخلنا به مكّة فعاب ذلك اهل مكّة فارسل كرب إلى ابى عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه فساله فقال استودعوه رجلا من اهل مكّة مسلما او امرأة فاذا استوى خلّوا سبيله)

و مرويست در حسن كالصحيح از مثنى از كرب صراف كه مثنى گفت يا مثنى و منصور بن حازم هر دو گفتند چنانكه در كافى است كه ما جمعى با هم بوديم با كرب و مرغى را خريديم و بالش را چيديم و با خود به مكه برديم و اهل مكه «ما» را سرزنش كردند كه شما محرميد و در حرم چرا چنين كرده‌ايد بد كرده‌ايد پس كرب كسى را فرستاد يا ما كرب را فرستاديم و اين اظهر است بسوى حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه حضرت فرمودند كه به امانت بسپاريد به مرد مسلمانى يا زن مسلمانى كه چون پرش بلند شود و تواند پريدن سر دهند كه برود و ظاهر اين حديث آنست كه اعتماد بر مسلمانان توان كرد.

و در حديث كالصحيح ابو بصير از آن حضرت صلوات اللَّه عليه منقولست كه به شخصى بسپاريد كه به او بأسى نباشد يعنى شيعه عادل باشد يا امين باشد كه اعتماد به او توان كرد و شكى نيست كه اين احوط است‌

[كندن پر كبوتر]

(و روى ابن مسكان عن ابراهيم بن ميمون قال قلت لأبي عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه رجل نتف حمامة من حمام الحرم فقال يتصدّق بصدقة على مسكين و يعطى باليد الّتى بها فانّه قد أوجعه)

و كالصحيح منقولست از ابراهيم كه گفت عرض نمودم به حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه كه اگر شخصى پرى بكند از كبوترى از