لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٥٨٤ - سرمه كشيدن براى محرم

باب ما يجوز للمحرم اتيانه و استعماله و ما لا يجوز من جميع الانواع‌

[سرمه كشيدن براى محرم‌]

(روى أبو بصير عن ابى عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه قال لا باس للمحرم ان يكتحل بكحل ليس فيه مسك و لا كافور اذا اشتكى عينه و تكتحل المرأة المحرمة بالكحل كلّه الّا كحل اسود لزينة.)

اين بابى است در بيان آن چه جايز است محرم را كه آن را به جا آورد و استعمال كند و آن چه جايز نيست از جميع انواع منهيات و ظاهر كلام صدوق مثل ظاهر بسيارى از روايات خصوصا نيت احرام آنست كه احرام حقيقتش كف نفس است از جامه مخيط يا شبه آن و كف نفس از نسا و طيب است، و محرمات ديگر واجبست در احرام بنا بر اين آن سه را در باب سابق ذكر نمود و باقى را در اين باب، يا آن كه آن چه اهتمام به شان او بيشتر بود اول ذكر نمود تا موافق باشد با گفته اصحاب.

منقولست در موثق كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه باكى نيست محرم را كه سرمه يا دارو در چشم كشد به چيزى كه در آن مشك و كافور نبوده باشد از جهة درد چشم و زن محرمه سرمه مى‌تواند كشيد مگر سرمه سياه از جهة زينت يعنى بقصد زينت يا آن كه زينت لازمه اوست، و همين جمله آخر عبارت صحيحه زراره است به تغييرى كه از نساخ شده است و آن الّا كحل اسود للزينة كه چون استثنا در كلام موجب است واجب النصب است.