لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٦٤ - غسل قبل از ميقات

مرويست از على بن حمزه كه گفت ابى حمزه كه گفت ابو بصير از آن حضرت صلوات اللَّه سؤال كرد و من حاضر بودم و ظاهرا سهو از نساخ شده باشد و اگر نه مى‌بايست على را ذكر نكند بحسب متعارف.

حاصل آن كه گفت عرض نمود كه هر گاه از جهة احرام نوره كشيده باشم چه مقدار زمان مى‌بايد كه بگذرد تا نوره بايد كشيد از جهة احرام حج يا عمره ديگر حضرت فرمودند كه هر گاه دو هفت كه پانزده روز است بگذرد نوره بكش كمتر لازم نيست كه نوره را تازه كند اگر چه تازه كردن خوبست اگر چه دو روز گذشته باشد چنانكه گذشت در باب نوره كه ائمه هدى صلوات اللَّه عليهم امر فرمودند بنوره و در روز سيم نوره بود، كه دو روز گذشته بود و مبالغه بسيار واقع شده است كه از پانزده روز نگذرد كه دو هفته است اگر چه دو هفته چهارده روز است اما چون از سه شنبه تا سه شنبه سيم كه دو هفته است كه چهارده روز باشد در عرض پانزده متحقق مى‌شود بهر دو تعبير مى‌توان كرد چون نصف اول روز سه شنبه اول و نصف دويم سه شنبه سيم محسوب نيست‌

[غسل قبل از ميقات‌]

(و روى بن ابى عمير عن هشام بن سالم قال ارسلنا إلى ابى عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه و نحن جماعة بالمدينة انّا نريد ان نودّعك، فارسل إلينا ابو عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه ان اغتسلوا بالمدينة فانّى اخاف ان يعزّ الماء عليكم بذى الحليفة فاغتسلوا بالمدينة و البسوا ثيابكم الّتى تحرمون فيها ثمّ تعالوا فرادى او مثانى قال فاجتمعنا عنده فقال له ابن ابى يعفور ما تقول فى دهنة بعد الغسل للإحرام فقال له قبل و بعد و مع ليس به باس قال ثمّ دعا بقارورة بان سليخة ليس فيها شى‌ء فامرنا فادّهنّا منها