لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٦٠٤ - استظلال
حضرت فرمودند كه نه، عرض نمودم كه مىتوانم در زير سايه رفتن كه كفاره بدهم فرمودند نه عرض نمودم كه اگر بيمار باشم حضرت فرمودند كه در اين صورت در زير سايه برو و كفاره بده پس فرمودند كه آيا نمىدانى كه حضرت خاتم الانبياء ٦ فرمودند كه هر حاجى كه در زير آفتاب رود و آفتاب بر او تابد و تلبيه گويد چون آفتاب فرو رود گناهانش نيز با آفتاب فرو رود و ظاهرش آنست كه بيمار نيز بهتر آنست كه در زير سايه راه نرود با آن كه كفاره دهد.
(و روى عن الحسين بن مسلم عن ابى جعفر الثّانى صلوات اللَّه عليه انّه سئل ما فرق ما بين الفسطاط و بين ظلّ المحمل فقال لا ينبغى ان يستظلّ فى المحمل و الفرق بينهما انّ المرأة تطمث فى شهر رمضان فتقضى الصيام و لا تقضى الصلاة قال صدقت جعلت فداك قال مصنّف هذا الكتاب رحمة اللَّه عليه معنى هذا الحديث انّ السنّة لا تقاس.)
و منقولست از حسين پسر سالم يا مسلم و ظاهرا هر دو يكى است كه گفت از حضرت امام محمد تقى صلوات اللَّه عليه پرسيدند كه چه فرق است ميان خيمه و سايه كجاوه كه در منزل در زير خيمه مىتواند رفت و در راه در زير سقف كجاوه نمىتواند رفت پس حضرت فرمودند كه سزاوار نيست كه محرم در ظل محمل باشد و فرق ميان هر دو آنست كه زن در ماه رمضان حايض مىشود و نماز و روزه را ترك مىكند و چون پاك مىشود روزه را قضا مىكند و نماز را قضا نمىكند آن شخص گفت راست گفتى فداى تو شوم.
چنين گويد مصنف اين كتاب كه رحمت خدا بر او باد كه معنى اين حديث اين است كه در شرع قياس نمىرود و جايز نيست قياس كردن.
و نكته بعد از وقوع آنست كه مطلوب رياضت آدمى است در آفتاب تا