لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ١٣٣ - حج مقدم است يا جهاد

و كالصحيح از سيف عمار ثقه منقول است كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه هر كه حج را خالصا از جهة رضاى الهى به جا آورد و لوجه اللَّه بمعنى للّه است كه قصد او در وقت حج كردن ريا نباشد سمعه نيز نباشد كه او را حاجى گويند بلكه مطلبش اطاعت الهى باشد حق سبحانه و تعالى مى‌آمرزد او را البته جز ما قطعا.

و كالصحيح منقولست از هارون بن خارجه كه آن حضرت صلوات اللَّه عليه فرمودند كه حج بر دو قسم است يك حج آن است كه از جهة رضاى الهى است و ثواب آن بر حق سبحانه و تعالى بهشت است، و يك حج آن است كه از جهة مردمانست و ثواب آن بر مردم است در روز قيامت يعنى اگر توانند داد و كه مى‌تواند داد و حال آن كه در آن روز همه به حال خود در مانده‌اند و مؤيد آيه كريمه است امثال اين اخبار چنانكه كه حق سبحانه و تعالى فرموده‌اند كه‌ «وَ أَتِمُّوا الْحَجَّ وَ الْعُمْرَةَ لِلَّهِ» يعنى تمام كنيد حج و عمره را از جهة رضاى اللَّه تعالى و چون اوامر در آيات ظاهرش وجوبست دلالت مى‌كند بر وجوب نيت اخلاص و قربت.

(و قال رسول اللَّه ٦ من اراد دنيا و آخرة فليؤمّ هذا البيت)

و از آن حضرت ٦ منقولست كه هر كه دنيا و آخرت هر دو را خواهد بايد كه قصد اين خانه كعبه كند كه حق سبحانه و تعالى هر دو را عطا مى‌كند و محتمل است كه مراد اين باشد كه هر كه غرضش از حج دنيا باشد و بس همان را به او مى‌دهند و اگر غرضش محض آخرتست آن را مى‌دهند و بس يا آن كه هر دو را به او مى‌دهند و هر كه هر دو را خواهد هر دو را مى‌دهند.