لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٦٨٨ - اگر در وسط طواف خون ببيند

زيارت حج و طواف نسا و غير آن چون اين روايات صريحند در طواف عمره و اللَّه تعالى يعلم‌

(و انّما لا تسعى الحائض الّتى حاضت قبل الاحرام بين الصّفا و المروة و تقضى المناسك كلّها لأنّها لا تقدر ان تقف بعرفة الّا عشيّة عرفة و لا بالمشعر الّا يوم النّحر و لا ترمى الجمار الّا بمنى و هذا اذا طهرت قضته)

و چرا حايضى كه پيش از احرام حايض شده است سعى نمى‌كند ميان صفا و مروه كه به جا آورد جميع مناسك حجرا به آن كه حج تمتع كند زيرا كه نيت عمره تمتع نمى‌تواند كرد زيرا كه مى‌داند كه افعال حج وقتى مخصوص دارند كه اگر در آن وقت به جا نياورند حج ايشان صحيح نخواهد بود مثل وقوف عرفات كه آن را نمى‌توان كرد مگر در عصر روز عرفه و وقوف مشعر را نمى‌توان مگر در صبح روز عيد و رمى جمار را نمى‌توان كردن مگر در اوقات مخصوصه و چون در حال احرام حايض باشد و مظنونش باشد كه تا روز دهم پاك نمى‌شود نمى‌تواند نيت عمره تمتع كردن، البته نيت حج افراد خواهد كرد و اما اگر در حال احرام حايض نباشد مى‌تواند كه نيت نيت عمره تمتع كند بلكه واجبست كه نيت عمره كند شايد خونش نيايد و چون عمره كرده است عمره را تمام مى‌كند اگر چه حايض شود و ليكن طواف نمى‌كند و چون پاك مى‌شود و طواف عمره را مى‌كند و بعد از آن طواف حج مى‌كند تا به آخر افعال حج.

و اين وجهى است در جمع بين الاخبار كه در اين باب وارد شده است و اين اختلاف در دو امر است يكى آن كه حايض حج تمتع مى‌كند يا حج افراد، و دويم در ادراك طواف و اكثر فضلا در هم كرده‌اند اين اخبار را و تصور