لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٩ - مكروه است اقامت دايمى در مكه

[مكروه است اقامت دايمى در مكه‌]

(و يكره المقام بمكّة لأنّ رسول اللَّه ٦ اخرج عنها)

و المقيم بها يقسو قلبه حتّى ياتى فيها ما ياتى فى غيرها صدوق همين روايت را مرفوعا از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه روايت كرده است كه مكروه است اقامت دايمى در مكه معظمه زيرا كه حضرت سيد المرسلين را ٦ از مكه بيرون كردند يعنى كارى چند كردند كه لازم شد آن حضرت را بيرون رفتن از آنجا و در بعضى از نسخ خرج عنهاست و ليكن در علل الف هست، و وجه ديگر آن كه هر كه اقامت مى‌كند در آنجا قساوت قلب بهم مى‌رساند تا آن كه چنان مى‌شود كه اعمال قبيحه را در آنجا واقع مى‌سازد چنانكه در جاهاى ديگر بفعل مى‌آورد و چون اول كه داخل مى‌شوند رقت قلبى دارند و چون چند گاه مى‌شود مكرر مى‌شود كعبه در نظرش چنانكه در مشاهد مشرفه جميعا چنين است مگر نادرا جمعى چنين باشند كه به سبب اقامت معرفت و محبت ايشان زياده شود و نظر به آن جماعت كراهت نخواهد داشت و در صحيح از محمد بن مسلم منقولست كه حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه فرمودند كه سزاوار نيست كسى را كه يك سال اقامت كند، عرض نمودم كه چه كند فرمودند كه از مكه بيرون رود يعنى به حجاز يا مدينه مشرفه، و سزاوار نيست كسى را كه خانه در مكه بنا كند كه ارتفاعش بيشتر از ارتفاع كعبه باشد و احاديث بسيار بر اين مضمون وارد شده است و در صحيح از على بن مهزيار منقول است كه گفت سؤال كردم از حضرت ابو الحسن صلوات اللَّه عليه كه احتمال امام رضا و امام على نقى صلوات اللَّه عليهما هر دو دارد كه اقامت در مكه معظمه افضل است يا رفتن به شهرهاى ديگر حضرت فرمودند كه اقامت نزد بيت اللَّه افضل است، و