لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٣٥ - باب كراهة الوحدة فى السفر

(و قال ابو الحسن موسى بن جعفر صلوات اللَّه عليهما فى وصيّة رسول اللَّه ٦ لعليّ صلوات اللَّه عليه لا تخرج فى سفر وحدك فانّ الشّيطان مع الواحد و هو من الاثنين ابعد يا علىّ انّ الرّجل اذا سافر وحده فهو غاو و الاثنان غاويان، و الثّلاثة نفر و روى بعضهم سفر)

و كالصحيح منقولست از آن حضرت صلوات اللَّه عليه كه در جمله وصاياى حضرت سيد المرسلين ٦ كه به حضرت امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه فرموده بودند اين بود كه يا على تنها بسفر مرو كه شيطان رفيق كسى است كه تنها باشد، و بدو كس نيز نزديكست و ليكن دورتر از يكى است يا على به درستى كه شخصى كه تنها مى‌رود گمراه است يعنى غالبا راه را كم مى‌كند يا راه شرع را از دست داده است و راه دزدان را بر خود باز كرده است، و دو كس نيز گمراهند، و سه كس جماعتند و نفر را بر كل مردم اطلاق مى‌كنند و بر كمتر از ده نيز اطلاق مى‌كنند، و بعضى همين روايت را از آن حضرت نقل كرده‌اند و به جاى نفر سفر ذكر كرده‌اند يعنى سه كس مسافرانند يعنى شرط مسافرت را به جا آورده‌اند، و اين در صورتيست كه راه امن باشد و الا گاه باشد كه ده هزار كس جمع شوند نتوانند رفت چنانچه ظاهر است و لفظ روى از برقى است چنانكه در محاسن است و همين حديث را كلينى به همين نحو روايت كرده است و صدوق بنحو او.

(و روى ابراهيم بن عبد الحميد عن ابى الحسن موسى بن جعفر صلوات اللَّه عليهما قال لعن رسول اللَّه ٦ ثلاثة الاكل زاده وحده و النّائم فى بيت وحده و الرّاكب فى الفلاة وحده)

و در موثق كالصحيح منقولست كه آن حضرت ٦ لعن‌