لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٤ - نامگذارى به بكه

بيرون انداخته است بنا بر مشهور كه در اينجا مشتبه است كه حكم بيرون دارد يا اندرون، و احكام ديگر كه در محل خود مذكور خواهد شد إن شاء اللَّه تعالى‌

[نامگذارى به بكه‌]

(و سمّيت بكة لأنّ النّاس يبكّ بعضهم بعضا فيها بالأيدي)

و در صحيح از حلبى منقول است كه از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه پرسيدم كه چرا كعبه را بكه مى‌گويند حضرت فرمودند كه از جهة آن كه مردمان بر يكديگر مى‌زنند يا ازدحام مى‌آورند بر يكديگر به سبب دست رسانيدن بحجر الاسود يا رسانيدن دست به اركان يا به مستجار يا به همه كعبه يا هجوم مى‌آورند و مشت مى‌زنند بر يكديگر از جهة استلام و به همين مضمون است صحيحه عزرمى از آن حضرت صلوات اللَّه عليه.

و در موثق كالصحيح از فضيل منقول است از حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه كه از اين جهت بكّه مى‌گويند كه هجوم مى‌آورند مردمان بر يكديگر و مرد و زن با يكديگر مخلوطند و زنان را چهار جانب مردان نماز مى‌كنند و مى‌گذرند و كراهت ندارد بخلاف شهرها و جاهاى ديگر

(و روى انّها سمّيت بكة لبكاء النّاس حولها و فيها)

و كالصحيح منقول است از عبد اللَّه بن سنان كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه چرا كعبه را بكّه مى‌گويند از اين جهت كه مردمان در دور كعبه و در ميان كعبه گريه مى‌كنند پس بنا بر اين از قبيل امليت و امللت خواهد بود كه لام را «لام الفعل خ» قلب به كاف كرده خواهد بود.

(و بكّة هو موضع البيت و القرية مكّة)

و در صحيح از سعيد منقول است كه آن حضرت صلوات اللَّه عليه فرمودند كه موضع بيت را بكّه مى‌گويند و شهر را مكّه مى‌گويند چنانكه‌