لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٥٢ - بيان مواقيت پنجگانه

نزد خانه محترمت: چنان كن كه دلهاى جمعى از مردمان مايل شوند به ايشان و بيايند به نزد ايشان، و روزى كن ايشان را از انواع ميوها تا آن كه شايد كه ايشان شكر كنند نعمتهاى ترا حق سبحانه و تعالى دعاى او را مستجاب گردانيد و امر فرمود كه جبرئيل قطعه از اردن كه از بلاد شام است از آنجا جدا كرد با درختان و ميوها و آورد و هفت مرتبه بر دور كعبه گردانيد و در حجاز جا داد آن را، با آن كه هواى گرم مكه معظمه و مدينه مشرفه و آن حدود به مرتبه گرم است كه وصف نمى‌توان كرد حجازى را كه در حوالى آنجاست به مرتبه خوش هوا گرم نيست كه جمعى گفتند كه يخ مى‌بندد و انواع ميوها در آنجاست كه در مكه معظمه صرف مى‌شود و ميل قلوب به مرتبه‌ايست كه هر چند بيشتر روند به مكه معظمه بيشتر رغبت مى‌شود، و اظهر ميلى است كه مؤمنان را هست با ذرّيت مطهره آن حضرت كه آن حضرت سيد المرسلين و ائمه معصومينند كه عالميان به ايشان رغبت و محبت دارند و به زيارت قبور ايشان مى‌روند و بمعنى ثانى روايات بسيار وارد شده است و حق سبحانه و تعالى نيز فرموده است محبت ايشان را در آيه كريمه‌ إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ سَيَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمنُ وُدًّا و آيه‌ قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى‌ كه گذشت و خواهد آمد.

(و فى رواية رفاعة ابن موسى عن ابى عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه قال وقّت رسول اللَّه ٦ العقيق لأهل نجد و قال هو وقت لما أنجدت الارض و أنتم منهم و وقّت لأهل الشّام الجحفة و يقال لها المهيعة)

و در روايت صحيح رفاعه منقول است كه آن حضرت فرمودند كه حضرت سيد المرسلين ٦ وادى عقيق را از جهة اهل نجد