لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٦٨ - هر گاه محرم در حرم كبوترى را بكشد

باب تحريم صيد الحرم و حكمه‌

[هر گاه محرم در حرم كبوترى را بكشد]

(روى زرارة بن اعين عن ابى جعفر صلوات اللَّه عليه قال اذا اصاب المحرم فى الحرم حمامة إلى ان يبلغ الظّبى فعليه دم يهريقه و يتصدّق بمثل ثمنه فان اصاب منه و هو حلال فعليه ان يتصدّق بمثل ثمنه)

اين بابى است در بيان تحريم صيد حرم و احكام آن از كفارات و غيره مرويست به اسانيد صحيحه كه حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه فرمودند كه هر گاه محرم در حرم كبوترى را بكشد و هر مرغى يا حيوانى كه از آن بزرگتر باشد تا به آهو بر اوست كه گوسفندى بكشد به سبب احرام و تصدق كند به قيمت آن به سبب آن كه در حرم واقع شده است و اگر محل باشد و در حرم بكشد همين قيمت آن را مى‌دهد و فدا بر او واجب نيست‌

(و سال سليمان بن خالد ابا عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه عن رجل اغلق بابه على طير فمات فقال ان كان اغلق الباب عليه بعد ما احرم فعليه دم و ان كان اغلقه قبل ان يحرم و هو حلال فعليه ثمنه)

و در حسن در صحيح منقولست از سليمان كه گفت سؤال كردم از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه از شخصى كه در منزلى را به بندد بر كبوترى كه در آن يورت باشد و راه رفتن نداشته باشد و بميرد از گرسنگى يا تشنگى حضرت فرمودند كه اگر بعد از احرام در بسته باشد بر اوست كه گوسفندى بدهد و اگر در را پيشتر از احرام ببندد و محل باشد بهاى كبوتر را مى‌بايد داد.