لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٦٧٢ - باب المتمتع يخرج من مكة و يرجع
اين مضمون را از عبارت معصوم روايت كرده كه بىدغدغه باشد. حاصل آنست كه حضرت فرمودند كه هر گاه كسى عمره تمتع را كرده باشد و خواهد كه از مكه بيرون رود به بعضى از مواضع نمىتواند رفت زيرا كه مربوط است بحج تا حجرا به جا آورد مگر آن كه داند كه حجش فوت نمىشود در آن سال و هر گاه داند كه حج فوت نمىشود و بيرون رود پس برگردد و در آن ماهى كه بيرون رفته است داخل مكه معظمه مىشود بى احرام و اگر در غير آن ماه برگردد داخل مكه مىشود با احرام. تا اينجا عبارت فقه رضويست و موافق مشهور است ميان اصحاب و اما آن چه از روايات بسيار ظاهر مىشود آنست كه چون بيرون رود با احرام بيرون رود تا ارتباطش بحج بيشتر باشد.
مثل حسن كالصحيح حماد بن عيسى كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه هر كه از جهة حج تمتع در ماههاى حج داخل شود نمىتواند بيرون رفتن تا آن كه حجرا به جا آورد پس اگر كارى داشته باشد به عسفان يا طائف يا ذات عرق احرام بحج در مكه بگيرد و محرم بيرون رود و چون برگردد.
تلبيه گويد و داخل مكه شود و بر احرام باشد تا وقت حج پس اگر داخل مكه شود با احرام داخل شود و زيارت خانه نكند تا وقتى كه با مردمان در روز هشتم بمنى رود و اگر خواهد از آنجا برگردد داخل مكه نشود و بمنى رود، و عرض نمودم كه اگر نداند كه با احرام بيرون مىبايد رفت و به مدينه مشرفه و امثال آن رود از جاهاى دور بىاحرام و در اوقات حج برگردد و قصد حج داشته باشد آيا با احرام داخل مىشود يا بىاحرام حضرت فرمودند كه اگر از آن وقتى كه بيرون رفته است تا وقتى كه داخل مىشود يك ماه نشده باشد بىاحرام داخل مىتواند شد و اگر يك ماه شده باشد