لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٧١٩ - قطع بخاطر حاجت

به آن حضرت صلوات اللَّه عليه كه هر گاه شخصى در جامه‌اش خون باشد از خونى كه جايز نباشد نماز در آن مثل خون زايد بر درهم و خون حيض و سگ و غير از آن و در آن جامه طواف كند حضرت فرمودند كه مجزى است طوافش در آن جامه چون جاهل بود كه نجس است پس جامه را مى‌كند و در جامه طاهرى نماز مى‌كند، و اين حديث صريح نيست كه ازاله نجاست به اعتبار مسجد است يا طواف چون محتمل است كه از جهة نماز در كار باشد و بس، و دلالت مى‌كند بر آن كه نجاست در طواف معذور است‌

[قطع بخاطر نماز]

(و روى ابن المغيرة عن عبد اللَّه بن سنان قال سالت ابا عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه عن رجل كان فى طواف النّساء فاقيمت الصّلاة قال يصلّى معهم الفريضة فاذا فرغ بنى من حيث بلغ)

و به اسانيد صحيحه و حسنه كالصحيح منقول است از عبد اللَّه كه گفت سؤال كردم از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه از شخصى كه در طواف نسا باشد و اقامت نماز گفته باشد حضرت فرمودند كه نماز واجب را تقيه با سنّيان مى‌كند و چون از نماز فارغ شود از آنجايى كه رسيده بود بنا مى‌نهد، و در اكثر نسخ كافى فى طواف الفريضه.

است و در صحيح از هشام منقولست كه طواف فريضه را قطع مى‌كند از جهة نماز واجب و بنا مى‌نهد بر طواف از آنجا كه گذشته است‌

[قطع بخاطر حاجت‌]

(و فى نوادر ابن ابى عمير عن بعض اصحابنا عن احدهما صلوات اللَّه عليهما انّه قال فى الرّجل يطوف فتعرض له الحاجة قال لا باس بان يذهب فى حاجته او حاجة غيره و يقطع الطّواف)

و به اسانيد صحيحه متكثره منقولست كه يكى از امام محمد باقر و امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليهما فرمودند در شخصى كه طواف كند و