لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ١١ - بيت العتيق

پرسيدند كه چرا كعبه را بيت اللَّه الحرام ناميده‌اند حضرت فرمودند كه از جهة آن كه حق سبحانه و تعالى حرام گردانيده بر كفار كه داخل آن خانه شوند، و بيت اللَّه يعنى خانه خدا و هر مسجدى را بيت اللَّه مى‌نامند به اين معنى كه خانه‌ايست كه حق سبحانه و تعالى را در آن خانه عبادت مى‌بايد كرد يا خانه كه حق سبحانه و تعالى به سبب تشريف نسبت به خود داده است خصوصا در خانه كعبه چنانكه گذشت و چون خانه‌ايست كه انبياء و اوصياء صلوات اللَّه عليهم حق سبحانه و تعالى را در اين خانه بندگى كرده‌اند، و مقربان درگاه او مانند ابراهيم خليل و اسماعيل آن را ساخته‌اند حق سبحانه و تعالى آن را نسبت به خود داد كه خانه من است و چنين جائى را لايق نيست كه مشركان نجس داخل شوند كه نجاست اعتقادات فاسده را دارند با نجاست ذاتى بدن، و نجاسات ديگر كه از آن اجتناب نمى‌كنند لهذا حق سبحانه و تعالى فرمود كه‌

( «إِنَّمَا الْمُشْرِكُونَ نَجَسٌ فَلا يَقْرَبُوا الْمَسْجِدَ الْحَرامَ بَعْدَ عامِهِمْ هذا)

يعنى نيستند مشركان مگر نجاست پس بايد كه بعد از اين سال نزديك مسجد الحرام نشوند و مراد مسجد الحرام اگر مسجد است كعبه نيز جزو مسجد است حرامست كه كفار داخل هر دو شوند و اگر مراد كعبه است اظهر است كه آمدن كفار به آن جا و داخل شدن ايشان در كعبه سبب نجاست كعبه است و بر تقديرى كه جايز باشد نجاست غير متعدى را در مساجد ديگر داخل كردن كفار را نمى‌توان گذاشتن به نص قران و مبالغه از اين بالاتر نمى‌باشد كه نفى جميع اوصاف از ايشان كرده است مگر وصف نجاست را و مع هذا عامه اكثر كفار را پاك مى‌دانند مگر ابن عباس و حسن بصرى‌

[بيت العتيق‌]

(و سمّى بيت العتيق لأنّه اعتق من الغرق)