لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٧٧ - خوردن صيد

كبوتران حرم حضرت فرمودند كه تصدقى بكند بر مسكينى و بهمان دستى كه پر را كنده است صدقه را به مسكين دهد و تصدق از اين جهة مى‌دهد كه كبوتر را آزار داده است و به آن دست دادن: محض تعبّد است و احتمال دارد كه علتى كه حضرت فرموده‌اند علت تصدق بهمان دست باشد كه چون به آن دست آزار داده است بهمان دست تصدق بكند تا اين حسنه آن سيئه را رفع كند و اول اظهر است‌

[خوردن صيد]

(و روى صفوان عن منصور بن حازم قال قلت لأبي عبد اللَّه ٧ اهدى لنا طير مذبوح بمكّة فاكل أهلنا فقال لا يرى به اهل مكّة بأسا قلت فاىّ شى‌ء تقول أنت قال عليهم ثمنه)

و در حسن كالصحيح در صحيح منقولست كه منصور گفت عرض نمودم به حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه كه در مكه معظمه به هديه آوردند از جهة ما مرغ كشته را و اهل خانه ما آن را خوردند حضرت فرمودند كه اهل مكه اين را بد نمى‌دانند چون ديگرى كشته است عرض كردم كه شما چه مى‌فرماييد حضرت فرمودند كه بر ايشان است كه قيمت آن را بدهند به مسكين يا دانه بخرند از جهة كبوتران حرم چنانكه گذشت.

(و روى صفوان عن عبد اللَّه بن سنان قال قال ابو عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه لا يذبح الصّيد فى الحرم و ان صيد فى الحلّ)

و در حسن كالصحيح منقول است كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه در حرم صيد را نمى‌توان كشت اگر چه در خارج حرم گرفته باشند و صيد حيوان حلال گوشتى است كه ممتنع باشد و رام نباشد خواه به پريدن باشد مثل هر مرغى غير مرغ خانگى از نر و ماده، و خواه‌