لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٦٦٠ - صيد دريايى

كرده بوديد هر يك را فدا مى‌بايست داد ابو ولاد گفت كه اين واقعه بر ما واقع شد پيش از دخول حرم‌

[صيد دريايى‌]

(و قال اللَّه عزّ و جلّ‌ أُحِلَّ لَكُمْ صَيْدُ الْبَحْرِ وَ طَعامُهُ مَتاعاً لَكُمْ وَ لِلسَّيَّارَةِ قال الصّادق صلوات اللَّه عليه هو مليحه الّذى تاكلون و قال فصل ما بينهما كلّ طير يكون فى الاجام يبيض فى البرّ و يفرخ فى البرّ فهو صيد البرّ و ما كان من طير يكون فى البرّ و يبيض فى البحر و يفرخ فى البحر فهو من صيد البحر)

و حق سبحانه و تعالى فرموده است كه حلال شده است از جهة شما شكار دريا و طعام دريا كه تمتع يابيد شما و مسافران از آن. حضرت صلوات اللَّه عليه فرمودند كه مراد از حليّت از جهة سياره ماهى است يا اعم از ماهى و مرغان دريايى كه نمكسان مى‌كنند و مى‌خورند، و آن حضرت فرمودند كه فرق ميان شكار دريا و خشكى در مرغان آنست كه هر مرغى كه در نيستانها مى‌باشد و تخم و جوجه در خشكى كند آن شكار برّ است و هر مرغى كه در خشكى مى‌باشد و تخم و جوجه در دريا مى‌كند آن شكار دريايى است اين مضمون صحيحه حريز است و صحيحه معاوية بن عمار و از پيش گذشت‌

(و المحرم لا يدلّ على الصّيد و ان دلّ عليه فقتل فعليه الفداء)

و منقولست در صحيح از منصور بن حازم كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه محرم راه نمائى نمى‌تواند كرد بر شكارى پس اگر بگويد كه صيد در كجاست يا اشاره كند و آن شخص آن را بكشد بر اوست كه فدا بدهد و كشنده نيز فدا مى‌دهد.