لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٥٥٧ - احرام در لباس حرير

يكفّن فيه الميّت.)

و در موثق كالصحيح به اسانيد كثيره منقولست از حسين كه گفت عرض نمودم به حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه كه آيا مرد احرام مى‌تواند گرفت در جامه سياه حضرت فرمودند كه مرد در جامه سياه احرام نگيرد و ميت را در جامه سياه كفن نكنند و مشهور كراهت است و احوط ترك است چون نهى اخبار محتمل الامرين است و حديث معارضى نيست كه به سبب آن حمل كنيم اين حديث را بر كراهت مگر عمومات مثل حديث حماد و تخصيص عام شايع است و محتمل است كه مراد حرمت باشد اگر چه جزم به حرمت نداريم جزم به كراهت نيز نداريم و اللَّه تعالى يعلم.

[احرام در لباس حرير]

(و روى عن حنّان بن سدير قالت كنت جالسا عند ابى عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه فساله رجل أ يحرم فى ثوب فيه حرير قال فدعا بإزار له فرقبي فقال انا احرم فى هذا و فيه حرير.)

و در موثق كالصحيح منقولست از حنان كه گفت نزد حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه نشسته بودم شخصى از آن حضرت سؤال كردم كه آيا جايز است كه جامه احرامى ابريشم داشته باشد حنان گفت كه حضرت طلب فرمودند لنگى فرقبى را و فرمودند كه من اين لنگ را در حال احرام مى‌بندم و ابريشم دارد.

و در نهايه ابن اثير مذكور است كه اولش فاء مضموم است و ثانى قاف مضموم است و آن جامه كتانى است سفيد كه در مصر مى‌بافند، و بعضى به دو قاف روايت كرده‌اند كه منسوبست بشهر قرقوب كه از نواحى واسط بوده است و خراج آن مثل خراج اصفهان دوازده هزار هزار مثقال طلا بوده است كه بحساب حال هزار هزار تومان و ششصد هزار تومان بوده است چنانكه‌