لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٩٣ - باب ما جاء فى الابل

بارش كنيد و حق سبحانه و تعالى را ياد كنيد كه شتر به قوتى كه خداى تعالى به او داده است برمى‌دارد.

و در حديث ديگر كالصحيح منقولست كه حضرت سيد المرسلين ٦ فرمودند كه بر كوهان هر شترى شيطانى هست چون خواهيد كه سوار شويد بگوئيد آن چه را حق سبحانه و تعالى به آن امر كرده است كه‌ سُبْحانَ الَّذِي سَخَّرَ لَنا هذا وَ ما كُنَّا لَهُ مُقْرِنِينَ‌ يعنى منزه خداوندى كه اين حيوان را مسخر ما گردانيد و ما قدرت نداشتيم كه آن را ذليل خود سازيم.

و كالصحيح از حضرت امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه منقولست كه بر هر حيوانى كه خواهيد سوار شويد اين آيه را بخوانيد با تتمه‌ وَ إِنَّا إِلى‌ رَبِّنا لَمُنْقَلِبُونَ‌ يعنى بازگشت همه بسوى پروردگار ما خواهد بود و هست.

و در احاديث صحيحه از هشام و صفوان و غير ايشان منقولست كه آن حضرت فرمودند كه اگر مردمان حقيقت برداشتن حيوان را بداند زر بسيار به بهاى شتران و حيوانات ضعيفه ندهند، و حقيقتش آنست كه بر دارنده حق سبحانه و تعالى است، و خود در مكه معظمه مشاهده نمودم كه شترى كه تخمينا بقدر استرى بود خانه بر بالاى او نصب كرده بودند و چهارده كس در آن خانه نشسته بودند

(و قال ابو عبد اللَّه ٦ اشتروا السّود القباح فانّها اطول الابل اعمارا)

و در صحيح از صفوان منقولست كه آن حضرت فرمودند به صفوان كه شترى از جهة من بخر و بايد كه سياه باشد كه عمرش درازتر است پس‌