لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٦٨٣ - حائض طواف و نماز را تأخير مىاندازد

به اول بيدا رسند تلبيه را بلند بگويند به نحوى كه از جنبى آواز ايشان را نشنود و اهلال بحج اينست كه بگويند: لبّيك بحجّة تمامها و بلاغها عليك‌ و سنّيان همه چنين مى‌گويند از جهة روح عمر تا از آواز ايشان مسرور شود و شيعيان را سه عنوان جايز است.

يكى آن كه اين عبارت را بگويند كه لبيك مى‌گويم و به بندگى ايستاده‌ام و از من است شروع كردن در حج و از تست كه توفيقم دهى كه تمام كنم حجرا و مرا به آن جا برسانى و باز مرا به خانه خود رسانى و غرضش از حج عمره تمتع است كه بمنزله جزو حج شده است و به زبان حج مى‌گويد و در دل قصد قصد مى‌كند عمره تمتع را.

و عنوان دويم آنست كه عمره تنها را ذكر مى‌كند به زبان و به جاى بحجّة بعمرة مى‌گويند، و اگر تقيه نباشد اين عبارت بهتر است كه لفظ و زبان موافق باشند و اين مضمون را به عبارات بسيار مى‌توان گفت كه اكثرش در اخبار وارد شده است در ضمن تلبيه كه‌ لبّيك بعمرة بمتعة إلى الحجّ‌ يا در ضمن نيت احرام بگويد كه‌ اللهمّ انّي اريد ان أتمتّع بالعمرة إلى الحجّ‌ كه در همه جا قصدش عمره‌ايست كه متصل شود بحج و در ميان عمره و حج محل شود و تمتع بيابد از محرمات احرام تا حج و يا عمره فقط را بگويد.

و عنوان سيم آنست كه هر دو را اظهار كند به آن كه بگويد لبّيك بحجّة و عمرة معا لبّيك.

و جمعى از علما اين حجرا حج قران مى‌گويند كه نيت از جهة عمره است اداء و از جهة حج است بعنوان تقديم و عزم يعنى الحال عمره به جا مى‌آورم و بعد از اتمام عمره حج مى‌كنم و اگر تقيه نباشد ذكر كردن حج تمتع يا عمره تمتع از جهة اظهار شعاير ايمان سنت مؤكد است و اگر خوف باشد