لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٦٩ - غسل قبل از وقت احرام

سازى لازم است كه غسل احرام بكنى سر خود را مپوشان و بوى خوش مكن و طعامى كه بوى خوش داشته باشد مخور كه اگر اينها را واقع سازى لازم است كه غسل را اعاده كنى و احوط و اولى آنست كه هر چه در احرام حرامست بعد از غسل واقع سازد غسل را اعاده كند و اخبار بسيار بر اين مضمون وارد شده است‌

(و سئل أبو جعفر صلوات اللَّه عليه عن رجل اغتسل لإحرامه ثمّ قلّم اظفاره قال يمسحها بالماء و لا يعيد الغسل)

و در حسن كالصحيح از جميل منقول است از بعضى از مشايخ او كه از حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه سؤال كردند از شخصى كه غسل احرام كرده باشد و بعد از آن ناخنها را بگيرد حضرت فرمودند كه آبى بر آن مى‌مالد و اعاده نمى‌كند غسل را و پيش گذشت كه مستحب است كه چون ناخن بگيرند به جاى ناخن را آب برسانند چون از آهن ناخن گرفته‌اند و آهن كراهت دارد و رفع كراهت به همين مى‌شود.

[غسل قبل از وقت احرام‌]

(و لا بأس أن يغسل الرّجل بكرة و يحرم عشيّة)

و باكى نيست كه شخصى بامداد غسل كند و آخر روز احرام بگيرد چنانكه مذكور شد در احاديث سابقه از عمر بن يزيد و غير آن‌

(و ان لبست ثوبا من قبل ان تلبّى فانزعه من فوق و اعد الغسل و لا شى‌ء عليك و ان لبسته بعد ما لبّيت فانزعه من اسفل و عليك دم شاة و ان كنت جاهل فلا شى‌ء عليك)

عبارت فقه رضويست صلوات اللَّه عليه مؤلفها كه اگر جامه را به پوشى پيش از تلبيه مى‌توان از سر بيرون كردن از سر بيرون كن و غسل را اعاده كن و بر