لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٦٣ - شجر حرم
در حرم كه بچرد و هر چه خواهد
(و ما ياكله الابل فليس به باس ان تنزعه)
و ظاهرا اين عبارت صدوق است چون در كافى و تهذيب تا ما شاء از حريز نقل كردهاند.
و مضمون حديث صحيح جميل و محمد بن حمرانست كه گفتند سؤال كرديم از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه از گياهى كه در زمين حرم است آيا مىتوان كندن حضرت فرمودند كه اما چيزى كه شتر مىخورد باكى نيست كه آن را شتر بكند يا تو بكنى چون بلفظ تنزعه واقع است، و ابل مؤنث سماعى است و علما حمل به آن كردهاند كه شتر بكند چون در احاديث سابقه گذشت كه لا يختلى خلاها و شك نيست در اين كه احوط نكندنست اما خوردن شتر بىدغدغه است
(و ساله سليمان بن خالد عن الرّجل يقطع من الاراك الّذى بمكّة قال عليه ثمنه يتصدّق به و لا ينزع من شجر مكّة شيئا الّا النّخل و شجر الفواكه)
و در حسن و موثق كالصحيح منقولست از سليمان كه گفت سؤال كردم از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه از شخصى كه قطع كند از چوب اراك كه به آن مسواك مىكنند از مكه حضرت فرمودند كه بهاى آن را تصدق مىكند و از درخت مكه چيزى را قطع نمىكند مگر درخت خرما يا درختان ميوهها را
(و روى محمّد بن مسلم عن احدهما صلوات اللَّه عليهما قال قلت له المحرم ينزع الحشيش من غير الحرم فقال نعم قلت فمن الحرم قال لا)
و كالصحيح منقولست از محمد از حضرت امام محمد باقر يا