لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٢٧ - بين ركن و مقام بهترين جاى زمين
است در آب و گوشت آن اما آب كه اين ضعيف ديده است نظيرش را در هيچ جا نديدهام از شيرينى و گوارايى و مشتهى بودن و هم چنين فراوانى گوشت به مرتبهاى است كه با آن كه پانصد ششصد هزار گوسفند و گاو شتر كشته افتاده بود نديدم كه فقيرى گوشتى قاق كند چون گوشت در مكه معظمه فراوان است و ظاهرش آن است كه آن سنگها از قلم قدرت نوشته شده بوده است و علامت صحتش وقوع آن چه نوشته بود و اينها همه از آيات بينات است كه حق سبحانه و تعالى فرموده است كه فِيهِ آياتٌ بَيِّناتٌ
[بين ركن و مقام بهترين جاى زمين]
(و روى عن ابى حمزة الثّمالى قال قال لنا عليّ بن الحسين صلوات اللَّه عليهما أيّ البقاع افضل فقلنا اللَّه و رسوله و ابن رسوله اعلم فقال لنا افضل البقاع ما بين الرّكن و المقام و لو انّ رجلا عمّر ما عمّر نوح فى قومه الف سنة الّا خمسين عاما يصوم النّهار و يقوم اللّيل فى ذلك المكان ثمّ لقي اللَّه عزّ و جلّ بغير ولايتنا لم ينفعه ذلك شيئا)
و به اسانيد بسيار از آن جمله سند صحيح كه در عقاب الاعمال ذكر كرده است و ظاهر آن است كه هر چه از ابو حمزه روايت مىكند سند صحيح دارد چون در فهرست اين كتاب سندى ذكر كرده است كه محمد بن فضيل واقع است و آن مشترك است ميان ثقه و غير ثقه اگر چه اظهر آن است كه ثقه است، و بعد از آن مدح و توثيق و عدالت ابو حمزه را ذكر كرده است و گفته است كه طرق من به او بسيار است و در اينجا اقتصار بر يك طريق كردهام و مكرر ديدهام كه آن چه در اين كتاب از ابو حمزه روايت كرده است در كتابهاى ديگرش به سند صحيح متعدد ذكر كرده است پس جزم بهم مىرسد كه همه را از كتاب ابو حمزه روايت كرده است و چون ابو حمزه از اركان دين است كتب او اشهر من الشمس بوده است و احتياج به سند