لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٦٦٤ - اگر قبل از تقصير زنش را ببوسد

(و فى رواية عبد اللَّه بن سنان عن ابى عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه يستغفر اللَّه تعالى، قال مصنّف هذا الكتاب رحمه اللَّه فالدّم على الاستحباب و الاستغفار يجزى عنه و الخبران غير مختلفين)

و به اسانيد صحيحه منقول است از عبد اللَّه كه گفت از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه پرسيدند از شخصى كه حج تمتع كند و تقصير نكرده احرام بحج گيرد از روى نسيان حضرت فرمودند كه استغفار كند صدوق مى‌گويد كه از اين حديث ظاهر مى‌شود كه گوسفندى كه در آن حديث وارد شده است مستحب باشد يعنى هر دو فرد واجبست و آن فرد واجب بهتر باشد يا هر دو سنت باشد و گوسفندى اكمل باشد، و محتمل است كه هر دو واجب باشد يعنى منع جمعى نيست كه هر دو مطلوب باشد.

و در حديث صحيح به پنجاه و چهار سند معاوية بن عمار نيز امر به استغفار شده است بانكه استغفار كند و بر او چيزى نيست و عمره‌اش تمام است.

و در صحيح از عبد الرحمن منقولست كه گفت سؤال كردم از حضرت امام موسى كاظم صلوات اللَّه عليه از اين مسأله فرمودند كه باكى نيست بنا بر عمره مى‌نهد و بر طواف عمره و طواف حجرا از عقب خواهد كرد. و ظاهر اين حديث آنست كه هر دو مستحب باشد و احوط آنست كه استغفار بلفظ استغفر اللَّه بقصد قربت بكند و گوسفندى را نيز بقصد قربت بكشد

[اگر قبل از تقصير زنش را ببوسد]

(و سال عمران الحلبيّ ابا عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه عن رجل طاف بالبيت و بالصّفا و المروة و قد تمتّع ثمّ عجل فقبّل امرأته قبل ان يقصّر من رأسه قال عليه دم يهريقه و ان جامع فعليه جزور او بقرة